نماز در ادیان صفحه 253

ص:264

1- Gongyō .
2- O-tsutome .
3- Shōjin .
4- Sui.
5- Tang.

صورت هیجان آوری در چین مرکزی رشد کرد و از تفکرات دائویی تأثیر پذیرفت. فیلسوفان بوداییِ چینی این کلمه را از متون دائویی عاریه گرفتند و بدین گونه در کره، ژاپن و ویتنام همراه با آیین بودا گسترش یافت. در اینجا چند نمونه از گونگیوهای فرقه های مختلف بودایی را ذکر می کنیم.

پاک بوم

محور اصلی گونگیو یا نماز روزانه در مکتب های پاک بوم، تکرار نام "آمیدا بودا"ست که به آن "نم بوتسو" می گویند، اما در عبادت روزانه، تمرین گر پاک بومی گلچینی از سوتره بزرگِ "زندگی بیکران" را می خواند و در برخی از معابد نیز ممکن است یک بار در روز همه سوتره کوچک "زندگی بیکران" قرائت شود. در معابد بزرگ پاک بوم(1)، آیین های روزانه را راهبان یا خادمان معبد انجام می دهند و مردم غیرروحانی می توانند به طور داوطلبانه حاضر شوند و در قرائت با آنها همراهی کنند. زمان برگزاری این آیین ها به فرقه و معبدی بستگی دارد که در آن حاضر می شوند.