نماز در ادیان صفحه 267

ص:278

آنان آب را قبل از نوشیدن صاف می کنند که مبادا کرمی وارد دهان شود و جان بدهد. هم چنین جاروبی از پر طاووس در دست می گیرند و حشرات ریز را از مسیر خود دور می کنند. خودکشی از طریق ترک طعام و شراب، فضیلتی بسیار بزرگ به شمار می آید و خود مهاویرا نیز به این شیوه درگذشته است.(1)

آیین جینه می آموزد که انسان به وسیله قواعد خشک راهبانه می تواند محدودیت های وجود مادی را فتح کرده و به بی مرگی نایل شود. طبق تعالیم جینه کل موجودات دو دسته اند: جیوه، یعنی آنچه ذی شعور است و اجیوه، یعنی آنچه غیر ذی شعور است. هر موجود جانداری متشکل از جیوه (= تقریباً معادل روح) و اجیوه است. مصاحبت روح با این عنصر مادی یا اجیوه مانع می شود که جیوه سرشت حقیقی خود را که جاودان و عالم بر همه چیز است، دریابد. ریاضت شدید باعث می شود جیوه از این بخش مادی رها شود. جینه ها، تیرتهنکره ها یعنی "معلمان معنوی" تاریخ خود و همه رهایی یافتگان از بند اجیوه را خدا می پندارند و آشکارا این شخصیت ها را می پرستند.(2)