نماز در ادیان صفحه 295

ص:306

فصل یازدهم:آیین دائو

آیین دائو

آیین دائو(1) (که تلفظ قدیمی آن تائو است)، بر اساس تعالیم شخصیتی نیمه اسطوره ای به نام لائوتزه (517-604) در قرن ششم قبل از میلاد در چین پیدا شد. این آیین نامش را از واژه "دائو"گرفته است که در لغت به معنای "راه" است، اما در اصطلاح، توازن طبیعی و قانونی است که در عالم هستی جاری و ساری است. "دائو" آن نیرویی است که به هستی، طبیعت و زندگی اشخاص نظام می بخشد. می گویند لائوتزه از کارمندان دربار بود. پس از چندی به این نتیجه رسید که کار درست عدم دخالت در زندگی طبیعی مردم است و دربار (دولت) با وضع قانون و تعلیم کودکان، در زندگی طبیعی آنان مانع ایجاد می کند. بنابراین، تصمیم گرفت دربار را رها کرده و در گوشه ای