نماز در ادیان صفحه 300

ص:311

معرض انضباط قرار داد. این کار به معنای ریاضت و شکنجه نیست.

مسئله مهم دیگر در ارتباط با آیین و مناسک، بحث "رهبانیت" و تجرد دائویی است که به درستی معلوم نیست. کهن ترین اشکال دائویی سازمان یافته، سنت رهبانیت خاصی را نپرورانده است. فرقه "استادان آسمانی" بر انجام ازدواج و انتقال آموزه ها از طریق پدر به پسر تأکید می کند.

آیین دائو توجه بسیاری به آیین ها و مناسک نشان می دهد و مجموعه ای به نسبت پیچیده، مشتمل بر احترام و رعایت های مرتبط با آیین ها و شعائر مقدس، مناسک تشرف، طهارت، تجدید چرخه حیات و تحولات مربوط به آدمیان را پدید آورده است. هم چنین عزایم خوان هایی که می کوشند بر ارواح شر فایق آیند، مناسک دعا و تعویذها را اغلب در موارد خاصی چون بیماری برگزار می کنند. مناسک دیگری نیز به صورت مرتب، در ماه های قمری، اعیاد و جشن های مرتبط با آن، به ویژه جشن سال نو برگزار می کنند. مراسم "تجدید عالم" نیز در انقلاب زمستانی جشن گرفته می شود و نماد احیای عالم است. سوزاندن عود، در کانون مناسک دائویی قرار دارد که با پیشکش های قربانی و آتش زدن نوشته های مقدس، مثل طلسم ها و دعاهایی که روی کاغذ نوشته شده، همراه است.