نماز در ادیان صفحه 306

ص:317

پیشکش، راهب، حرکتی دسته جمعی در شهر به راه می اندازد و "سه شخص پاک" را فرا می خواند تا در مراسم آنها حاضر شوند. یک پرچم زرد بیرون معبد آویخته می شود تا توجه خدایان را جلب کند. روحانیان دائویی به هنگام پیشکش چیزهایی مانند چای، شمع و یا میوه که به منظور احضار خدایان است، سرودهای مذهبی سر می دهند و به رقص آیینی می پردازند. یکی از آیین های معروف "تقسیم چراغ ها"ست که در آن شمع هایی در معبدی تاریک افروخته می شود تا نماد بازگشت نور به جهان باشد. چنین آیین هایی گاه تا سه روز طول می کشد که با آتش بازی، سرودخوانی و موسیقی همراه است.

روحانیان دائویی ممکن است گهگاه شعائری مربوط به دور کردن ارواح شریر برگزار کنند. این مراسم می تواند در خانه ها و یا حتی جاهایی که محل سکونت ارواح تلقی می شود، انجام گیرد. در این مراسمات روحانی ابزارهای مختلف مذهبی را به کار می گیرد؛ مثل: پرچم هایی که روی آن جملاتی از کتاب های مقدس نوشته شده، آب متبرک شده، بخور، شمشیر و حتی شلاق خاصی برای راندن ارواح پلید. هنگامی که راهبان دائویی از خانه یا محله ای می گذرند، معمولاً ادعیه و اذکار خاصی را با خود زمزمه می کنند.