نماز در ادیان صفحه 311

ص:322

مهم ترین جشن های دائویی است. سال نو چینی در سیزدهمین روز از ماه دوازدهم قمری است. زمان دقیق آن از سالی به سال دیگر تفاوت دارد، زیرا چینی ها از تقویمی قمری تبعیت می کنند که به بخش های ماه وابسته است نه به 365 روز سال شمسی. "سال نو" را روز نزول همه خدایان به روی زمین می نامند و نخستین روز مقدس آیین دائوست. دائویی ها معتقدند این روز علامت بازتولد نیروی مثبت یعنی "یانگ" در عالم هستی است. البته پیش از اینکه جشن سال جدید را بگیرند، حدود یک هفته به تفکر و محاسبه درباره مردگان اختصاص می یابد.(1)

جشن دیگری که خیلی شایع است جشن روزی است که اختصاص به "خدای مَطبخ" دارد تا به "آسمان" صعود کند و اعمال نیک و بد مردم را به امپراتور یشمی یعنی "یو- هوانگ" گزارش کند. برای اینکه خدای مطبخ گزارش خوبی به امپراتور یشمی بدهد، مردم لب هایشان را به عسل آغشته می کنند.

در اولین روز از جشن سال نو، دسته ای از مردم در خیابان های شهر و روستا راه می افتند و در حالی که در صف طویلی حرکت می کنند، سرشان را توی تن عروسک بزرگی از "اژدها"ی توخالی فرو می کنند و اژدها را به حرکت درمی آورند. پیشاپیش