نماز در ادیان صفحه 38

ص:49

کرد که صهیونیست ها را به وحشت انداخت و برای نخستین بار شکست را بر اسرائیل تحمیل کرد و به نقطه عطفی در تاریخ جنگ های اعراب و اسرائیل تبدیل شد.

فرقه های یهودی

پس از قیام یهودیان در سال 164 پیش از میلاد، نخستین انشعاب جدّی در یهودیت اتفاق افتاد و فرقه هایی پدید آمدند: اسنی ها، صدّوقیان و فریسیان. "اسنی ها" صوفی مسلک بودند و دیدگاه های عرفانی و دنیاگریز داشتند. "صدّوقیان" که جزو طبقه اشراف و کاهنان جامعه یهود بودند، درباره احکام یهودی محافظه کار یا سنتی فکر می کردند و در امور اجتماعی تفکری لیبرال داشته و با تغییرات موافق بودند. صدوقیان، سنت شفاهی _تورات_ را معتبر نمی دانستند. برای صدوقیان مرکز زندگی یهودی، معبد سلیمان بود و مناسک قربانی باید در آنجا انجام می شد. صدوقیّان به جای نماز، برای انجام قربانی اهمیت ویژه ای قائل بودند. بسیاری از کاهنان هیکل سلیمان و حاخام های سنهدرین از این فرقه برخاستند و روابط آنان با حاکمان رومی نیز خوب بود. صدوقیّان بر خود لازم می دیدند سنت های گذشته را حفظ کنند و از این رو با "تفسیر به رأیِ" فریسیان و آداب و عادات بدعت آمیز آنان مخالفت می ورزیدند.