نماز در ادیان صفحه 8

ص:19

1- تکوین، باب 20، آیه 17.
2- آذراحیان، یدیدیا نیایش قوم یهود، XVI .
3- ابراهیم، آیه 37.
4- بقره، آیه 125

اسماعیل را فرمان دادیم: خانه مرا برای طواف کنندگان و مقیمان و راکعان و ساجدان، پاکیزه دارید.(1)

این آیه در بیان نقش اصلی و تأسیسی حضرت ابراهیم و اسماعیل علیه السلام در اقامۀ نماز کاملاً گویاست. به عقیدۀ اهل کتاب، حضرت ابراهیم علیه السلام حدود دو هزار سال قبل از میلاد در شهر "اور" در بابل به دنیا آمده است. دو اتفاق بسیار مهم در تاریخ حضرت ابراهیم علیه السلام وجود دارد که در _تورات_ کنونی اشاره ای به آنها نشده است. یکی از آن دو، موضوع بت شکنی و به آتش افکنده شدن ایشان به دست نمرود و دیگری، داستان بنای کعبه به همراه پسرش اسماعیل علیه السلام (2) است. از آنجا که این فرزند در پیری به او عطا شد(3)، بنای کعبه نیز باید در اواخر عمر شریف وی صورت گرفته باشد. شاید به همین دلیل باشد که خانه کعبه نزد اهل کتاب، مقدس شمرده نمی شود.

نماز ابراهیم علیه السلام ، نماد مبارزه با پرستش شیطان

در دنیای باستان، پرستش صور گوناگونی داشت. برخی از مردم به جهت ترس از مردگان به نیاپرستی روی آورده بودند که