نماز در فرق صفحه 43

ص:52

1- . این نواقض در کتب فقهی غالباً با عنوان الاحداث الموجبه للوضوء ذکر شده­اند.
2- . بدایه المجتهد ، ج1، ص34؛ المغنی ، ج1، ص95؛ به نقل از تذکره الفقها ، ج1، ص99، مسئله27؛ فقه السنه ، ج1، ص52.
3- . مذی مایعی است که هنگام ملاعبه و لذت خارج می­شود و ودی مایعی است که بیشتر پس از ادرار بیرون می­آید.
4- . الام ، ج1، ص39؛ المبسوط سرخسی ، ج1، ص67؛ المدونه الکبری ، ج1، ص10-12؛ نیل الاوطار ، ج1، ص237؛ بدایه المجتهد ، ج1، ص34؛ المغنی ، ج1، ص134؛به نقل از تذکره الفقها ، ج1، ص105.

3. خواب

به فتوای فقهای امامیه، خواب به گونه­ای که چشم نبیند و گوش نشود، ناقض وضو است؛ کم باشد، یا زیاد، در حال ایستاده باشد، یا نشسته، به پهلو باشد، یا در حال راه رفتن. البته به شرط اینکه خواب به قلب و چشم و گوش او چیره شود. بنا بر این، "چرت زدنی" که به این حد از خواب نرسد، وضو را باطل نمی کند.(1)

حنبلی­ها گفته اند: خواب ناقض وضو است، در هر حالتی که باشد، مگر اینکه از نظر عرف خواب اندکی باشد که وضو را باطل نمی کند.(2)

شافعی­ها نیز گفته اند: خود خواب ناقض وضو است، اگرچه یقین داشته باشد حدثی دیگر از او صادر نشده است.(3)

ولی حنفی­ها معتقدند: خواب ناقض وضو نیست، مگر آن گاه که به پهلو یا به پشت خوابیده باشد؛ یا خواب نشسته ای که یک پا را از زیر بدن خارج نماید و بر یک پا تکیه کند (کنترل نداشته