نماز در فرق صفحه 89

ص:98

1- . همان.
2- . مانند آیه ولایت: "إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاهَ وَ هُمْ راکِعُونَ"؛ تنها ولیّ و سرپرست شما خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده اند؛ همان ها که نماز را برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند. (مائده: 55)
3- . افزون بر حدیث متواتر غدیر، پیامبر گرامی بارها می فرمود: "یا علی أنت ولی کلّ مؤمن بعدی". (کنز العمال، ج6، ص396، ح 6048)
4- . مجمع البیان ، ج3، ص325؛ تفسیر المیزان ، ج6، ص23؛ تفسیر طبری ،ج6، ص86.

جزئیت نمی گوید، بلکه از زمانی که معاویه لعن بر علی بن ابی طالب علیه السلام را بر بالای منبرها و مأذنه ها آشکار کرد، شیعه امامیه به این فکر افتاد که برای جلوگیری از بدعت و مکتوم نشدن ولایت امیرمؤمنان علیه السلام ، شهادت به آن را به قصد تبرک در اذان ها اعلام دارد؛ همان گونه که خداوند متعال این امر را مکتوم نکرده و در قرآن، به ولایت امام علی علیه السلام شهادت داده است.(1)

نتیجه گیری

بنابراین، گفتن شهادت ثالثه در اذان نه تنها بدعت نیست، بلکه آثار و فوایدی نیز بر آن مترتّب است و دلایل عقلی و روایی نیز با آن هماهنگ و همسوست. ضمن اینکه به فرموده علامه شرف الدین، مؤذنان در اسلام، کلمه­ای مقدم بر اذان ذکر و به آن متصل می­کردند، مثل "وقل الحمدلله الذی الذی ما اتخذ صاحبه و لا ولدا..."(2) یا نظیر آن. همچنین آنان سخنی را به اذان ملحق می­کنند و به دنبال آن می­آورند، مثل: الصلاه والسلام علیک یا رسول الله" یا نظیر آن.

این در حالی است که اینها به یقین اذان مأثور از شارع نیست،