- مقدمه 1
- لزوم قدردانی نماز 5
- جایگاه نماز 5
- اشاره 5
- فصل اول: جایگاه و اهمیت اقامۀ نماز 5
- کم اهمیتی به نماز 6
- واجبی بینظیر 6
- مهم ترین وظیفه برگزیدگان جامعه 8
- اهمیت اقامه نماز 8
- بزرگ ترین خدمت به مردم و کشور 9
- تلاشی قابل قدردانی 9
- عنصر کلیدی برای اصلاح فرد و جامعه 10
- تحکیم پایههای حرکتی جهانی 10
- امنیت همه جانبه در پرتو اقامه نماز 11
- وظیفهای سنگین و خطیر 12
- وصف دستاندرکاران اقامه نماز 12
- کاستی های مهم در امر نماز 14
- وضع موجود نماز در جامعه 14
- مناظر چشم نواز 14
- ادا نشدن حق نماز 15
- کوتاهی در معرفی نماز 15
- قصور همگان در قبال نماز 16
- 1. برنامه ریزی و هدف گذاری 19
- فصل دوم: راهبردهای اقامۀ نماز 19
- لزوم هدف گذاری 19
- هدف نهایی فعالیت برای اقامه نماز 20
- اول ترویج، سپس تعمیق 20
- نشانه های حق گزاری نماز 21
- شاخص های حق گزاری نماز 21
- عرصه های هدف 26
- لزوم ارزیابی عملکرد سازمان ها و تشویق و توبیخ آنها 30
- 2. نظارت و ارزیابی 30
- لزوم نظارت بر فعالیتها 30
- ارزیابی میزان عمل به توصیهها 31
- ترویج نماز، وظیفه آگاهان 33
- 3. الزامات عملیاتی 33
- اقامه نماز، وظیفه همگانی 33
- صرف هزینه و زمان 34
- وظیفه یابی 34
- استفاده از بهترینها 34
- عمل به توصیه ها 34
- تلاشی دقیق 35
- تداوم فعالیتها 35
- تلاش همه جانبه و شروع حرکتی نو 36
- درباره اجلاس های سراسری نماز 37
- برکات اجلاس نماز 37
- بایسته های اجلاس های نماز 39
- فصل سوم: برنامه های اختصاصی 42
- وظایف همگانی 42
- ستاد اقامه نماز 47
- خواص و بزرگان 49
- الف) نهادهای فرهنگی 51
- اهل فرهنگ 51
- ب) صداوسیما 52
- ج) هنرمندان 55
- روحانیان و حوزه های علمیه 57
- الف) مدیران ارشد 62
- وزارتخانه های و آموزش و پرورش، و علوم 62
- ب) مؤلفان کتب درسی 64
- ج) معلمان و اساتید 65
- متولیان مساجد 67
- سایر مخاطبان 72
- الف) مسئولان عمرانی 72
- ب) مسئولان حمل و نقل عمومی 75
- د) مسئولان نظامی 76
- ج) مسئولان ورزشی 76
- ه_) ائمه جمعه 77
- و) محققان و عالمان 77
- ح) جوانان 79
- ز) والدین 79
- نمای کلی وظایف و برنامه ها 82
- فصل چهارم: بیان راهنما 92
- اولین اجلاس سراسری نماز 92
- دومین اجلاس سراسری نماز 98
- سومین اجلاس سراسری نماز 100
- چهارمین اجلاس سراسری نماز 106
- پنجمین اجلاس سراسری نماز 111
- ششمین اجلاس سراسری نماز 116
- هفتمین اجلاس سراسری نماز 120
- هشتمین اجلاس سراسری نماز 125
- نهمین اجلاس سراسری نماز 129
- دهمین اجلاس سراسری نماز 132
- یازدهمین اجلاس سراسری نماز 135
- دوازدهمین اجلاس سراسری نماز 141
- سیزدهمین اجلاس سراسری نماز 148
- چهاردهمین اجلاس سراسری نماز 151
- پانزدهمین اجلاس سراسری نماز 153
- شانزدهمین اجلاس سراسری نماز 159
- هفدهمین اجلاس سراسری نماز 161
- هجدهمین اجلاس سراسری نماز 174
- نوزدهمین اجلاس سراسری نماز 175
- بیستمین اجلاس سراسری نماز 179
- بیست و یکمین اجلاس سراسری نماز 181
- بیست و دومین اجلاس سراسری نماز 183
ص:153
ترکیب هماهنگ دل و زبان و حرکت، ناب ترین و کامل ترین نمونه و وسیله ذکر است.
انسان در زندگی شخصی اش، گاه براثر محنت ها و شدت ها و مصیبت ها، و در زندگی جمعی اش، گاه با حوادث تحول آفرین مانند حرکت عمومی به سوی جهاد یا انفاق یا کمک به نیازمندان، به عامل ذکر نزدیک می شود، و گاه با سرگرمی های هوس آلود و غرق شدن در سرخوشی و اشرافی گری و عیش بارگی، از آن دور می افتد. عنصری که می تواند در همه این احوال او را به بهشت «ذکر» نزدیک یا نزدیک تر کند، نماز است.
نماز در حالات آمادگی روحی، به آدمی عروج و حال و حضور بیشتر می بخشد و در حالات غفلت و ناآمادگی، در گوش او زنگ آماده باش می نوازد و او را به آن وادی نورانی نزدیک می سازد. لذا نماز در هیچ حالی نباید ترک شود. درعین شدت و محنت، در بحبوحه میدان جهاد، در هنگام فراغ و آسایش، و حتی در میان محیط لجن آلودی که انسان با هوس ها و کینه ها و شهوت ها و خودخواهی ها، پیرامون خود پدید آورده است. نماز یک شربت مقوی و شفابخش است. باید آن را با دل و جان خود نوشید و از هر نقطه که در آن واقع شده ایم، یک گام یا یک میدان به بهشت رضوان نزدیک شد. ازاین روست که نه «حیّ علی الجهاد» و نه «حیّ علی الصّوم» و نه