- مقدمه 1
- خواندن تسبیحات اربعه موجب استجابت دعا است 25
- چند تذکر 47
- معنای حضور قلب 47
- راههای تحصیل حضور قلب 48
- اهمیت نماز جماعت 54
- چند نکته درباره نماز جماعت 55
- اهمیت تعقیب 58
- تعقیب چیست؟ 58
- احکام تعقیبات 60
- نمونه ای از تعقیبات وارده 61
- معنای سجدۀ شکر و فلسفۀ آن 69
- اهمیت و آثار سجده شکر 70
- چند نکته از احکام سجدۀ شکر 73
- اهمیت نوافل 75
ص:81
1- [1] .امام خمینی؛ تحریر الوسیله؛ ج1، ص225، مسئله7.
النافله. شاید وجه اینکه کسانی که نوافل را به جا می آورند، "دائم الصلاه" خوانده شده اند، این باشد که نماز نافله متمّم نماز واجب است و کسی که نافله می خواند، هر روز نمازش به طور کامل بالا می رود.
در روایات زیادی، "نوافل" متمّم فریضه تلقی شده و گفته شده که خداوند نقصان نماز واجب را با نافله جبران می کند.
عن أبی بصیر عن أبی عبداللّه علیه السلام فی حدیث قال: یا أبا محمد! إن العبد یرفع له ثلث صلاته و نصفها و ثلاثه ارباعها و اقلّ و اکثر علی قدر سهوه فیها، لکنّه یتمّ له من النوافل. قال: فقال له ابوبصیر: ما أری النوافل ینبغی أن تترک علی حاله. فقال علیه السلام : اجل، لا(1).
کل سهو فی الصلوه یطرح منها غیر أنّ اللّه یتمّ بالنوافل(2): سهو در نماز موجب از بین رفتن بخشی از آن می شود. البته خداوند این نواقص را با نافله جبران می کند. در اینجا باید گفت: اگر قبولی نمازهای واجب به طور کامل منوط به نافله است و اگر پذیرش همه اعمال منوط به پذیرفته شدن نماز است، پس چرا سهل انگاری در نافله؟
گفتنی است در روایات بسیاری(3)، قضای نوافل، مطلوب و مورد سفارش واقع شده است. یکی از آن روایات را ذکر می کنیم.
و عن أبی عبداللّه علیه السلام قال: إن العبد یقوم فیصلّی النافله فیعجب الربّ ملائکته منه فیقول: یا ملائکتی! عبدی یقضی ما لم افترض علیه(4).