سیمای متهجدین صفحه 100

تو و محتاج تو بر درگاه تو منتظر رحمت تو است و چشم عفو و احسان از تو دارد و هر کس این کلمات را از روی اخلاص بگوید البته اثر می کند و هر حاجت که دارد بر می آید».(1)

حضرت امام باقر و امام صادق علیهماالسلام

امام صادق علیه السلام درباره مناجاتهای شبانه پدر چنین فرموده است: «پدرم در دل شب، همیشه با حال تضرّع و مناجات به درگاه الهی عرض می کرد: «الهی! إمرتنی فلم إئتمر و نهیتنی فلم أنزجر فها أناذا عبدک بین یدیک و لا أعتذر»؛ یعنی خداوندا! تو فرمان دادی ولی فرمانت را اطاعت نکردم، مرا نهی کردی ولی از آنچه نهی کردی دور نگشتم. اکنون این من، بنده توام که در برابرت قرار دارم و معذرت می طلبم (و یا از شدت غفلت حتی در اندیشه معذرت خواهی هم نیستم.»(2)

وزیر ابوالفتح اربلی درباره اوصاف حضرت صادق علیه السلام می گوید: «نیکی های صادق علیه السلام بسیار، و خصایل شریف او کامل است. وی از سخن و شیوه های پدران ارجمند خویش پیروی می کرد و خود را وقف عبادت و اطاعت و زهد کرده بود. چنان او به شب زنده داری و نماز و عبادتش دل بسته و مشغول بود که فلک نیز نمی توانست با وی به رقابت برخیزد.»(3)

نیز شیخ صدوق از مالک بن انس روایت کرده که گفت: «... و چنان بود آن حضرت که خالی نبود از یکی از سه خصلت: یا روزه دار بود و یا قائم به عبادت بود و یا مشغول به ذکر و آن حضرت از بزرگان عبّاد و اکابر زهّاد بود و از کسانی بود که دارا بودند خوف و خشیت از حق تعالی را...»(4)

حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام

گویند از جمله جلوه های طاعت حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام این بود که اول شب وارد مسجدالنبی می شد و یک سجده می کرد و در حال سجده زمزمه ای داشت که حکایت از اخلاص و ترس او می نمود؛ «عظم الذنب عندی، فلیحسن العفو من عندک، یا أهل التقوی و یا أهل المغفره» ؛ گناه من بزرگ است اما عفو و بخشش تو نیکو، ای اهل

1- 1_ منتهی الامال ج 2 ص 46
2- 2_ کشف الغمه ص 211 _ منتهی الامال ج 2 ص 180
3- 3_ امام صادق و مذاهب چهارگانه ج 1 ص 84
4- 4_ منتهی الامال ج 2 ص 239