سیمای متهجدین صفحه 111

مرحوم نجفی قوچانی(ره)

مرحوم آقانجفی قوچانی (ره) ضمن گزارش و شرح ماجراهای دوران طلبگی اش در اصفهان می نویسد:

«... در این حجره تازه که حجره هامان به هم وصل بود. از میان طاقچه سوراخ نمودیم و ریسمانی در آن کشیدیم که یک سر ریسمان در حجره رفیق بود و یک سر آن در حجره من، وقت خواب، آن سر را رفیق به پا یا دست خود می بست و این سر ریسمان را من به دست خود می بستم که سحر هر کدام زودتر بیدار شویم دیگری را بدون این که صدایی بزنیم، به توسط همان ریسمان بیدار کنیم که مبادا طلبه ای از صدای ما بیدار شود و راضی نباشد!.»(1)

آیه اللّه سیّد محمدباقر درچه ای(ره)

می گویند که «مرحوم آیه الله سید محمد باقر درچه ای که استاد بزرگانی همچون آیه الله بروجردی، میرزای نایینی و آقا نجفی قوچانی و... است در قنوت نماز شب، دعای ابوحمزه ثمالی را با حالت ایستاده، می خواندند.»(2)

ملاهادی سبزواری (ره)

گویند که ملاهادی سبزواری (ره) معروف به «اسرار» در تمام عمر یک سوم آخر شب را بیدار و به راز و نیاز و خواندن دعای جوشن کبیر و نماز شب سرگرم بود و با ناله و گریه و مناجاتهای نیمه شب خانواده وی، که در حجره های بالای خانه در خواب بودند، از خواب بیدار شده و صدای حکیم را می شنیدند. در تمام مدّت تدریس امکان نداشت بانگ مؤذن بلند شود و ایشان درس را قطع نکند و به بیانات خود پایان ندهد و صدایشان به اذان بلند نشود.»(3)

مرحوم قاضی طباطبائی (ره)

گویند: «مرحوم قاضی طباطبائی شاگردان خود را هر یک طبق موازین شرعیّه با رعایت آداب باطنیّه اعمال و حضور قلب در نمازها و اخلاص در افعال به طریق خاصی

1- 1_ سیاحت شرق ص 248
2- 2_ سیره صالحان ص 95
3- 3_ آینه دانشوران ص 121