سیمای متهجدین صفحه 120

شهید مدرس (رضوان الله تعالی علیه)

«مدرس اهل عرفان، نیایش و نماز شب بوده و همیشه در جهت تهذیب هر چه بیشتر نفس می کوشیده است. مرحوم آیت الله حاج شیخ حسنعلی اصفهانی که خود از شاگردان برجسته ملا محمد کاشی و آقا سید صادق خاتون آبادی بوده، و در نجف اشرف نیز مدتی هم حجره مدرس بوده است، در اواخر عمر خود مقیم مشهد رضوی گردید و کرامات او زبانزد مردم و خواص آن دیار است.

درباره عرفان، تقوا و تهجّد شهید مدرس می گوید: مدرس اهل تهجّد و نماز شب بود، تمام ایام که من با او بودم، نماز شبش ترک نشد، از جمله اکثراً در پشت بام مدرسه صدر شبها را به سر می بردیم، او اهل نماز و دعا و مطالعه بود.»(1)

شیخ محمد حسین مطهری(ره)

استاد شهید مرتضی مطهری(ره) درباره پدر بزرگوارش شیخ محمد حسین مطهری می گوید: «ما یک سلسله لذتهای معنوی داریم که معنویت ما را بالا می برد. برای کسی که اهل تهجّد و نماز شب باشد، جزء صادقین و صابرین و مستغفرین بالاسحار باشد، نمازشب لذت و بهجت دارد.

... لهذا کسانی که چنین توفیقاتی داشته اند و ما چنین اشخاصی را دیده ایم، به لذّتهای مادیی که ما دل بسته ایم، هیچ اعتنا ندارند. چه مانعی دارد که من ذکر خیری از پدر بزرگوار خودم بکنم؟ از وقتی که یادم می آید (حداقل از چهل سال پیش) من می دیدم این مرد بزرگ و شریف هیچ وقت نمی گذاشت و نمی گذارد که وقت خوابش از سه ساعت از شب گذشته تأخیر بیفتد. شام را سر شب می خورد و سه ساعت از شب گذشته می خوابید و حداقل دو ساعت به طلوع صبح مانده و در شبهای جمعه از سه ساعت به طلوع صبح مانده بیدار می شود و حداقل قرآنی که تلاوت می کند یک جزء است و با چه فراغت و آرامشی نماز شب می خواند. حالا تقریباً صد سال از عمرش می گذرد و هیچ وقت من نمی بینم که یک خواب ناآرام داشته باشد. همان لذت معنوی است که این چنین نگهش داشته، یک شب نیست که پدر و مادرش را دعا نکند. یک نامادری داشته