سیمای متهجدین صفحه 122

حنیف نماینده حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام می باشم. آن حضرت به تو دستور داده اند بپای خیز و نماز شب را بپادار و این نامه را نیز آن حضرت برای تو فرستاده اند. در آن نامه با حجم کوچکی که داشت با خط سبز روشن نوشته شده بود: «هذا برائَهٌ لک من النّار» من در عالم خواب با توجه به فاصله زمانی حضرت علی علیه السلام متحیّرانه نشسته بودم که ناگاه در همان حال تحیّر، مرحوم آیت الله مطهری مرا از خواب بیدار کرد و در حالی که ظرف آبی در دست داشت، گفت: این آب را از رودخانه تهیه کرده ام. برخیز و نماز شب بخوان و بهانه مجوی»(1).

آیت الله سیدعلی محقق داماد(ره) در مورد شهید مطهری (ره) آورده اند: «در اینجا جنبه مهمی را که می خواهم به آن بپردازم و در وجود ایشان با درخشندگی تمام جلوه داشت، روح تعبّد و تسلیم آن شهید بزرگوار بود. خشوع و خضوع در عبادت و نیایش و مناجات با پروردگار، به طوری که بعد از سن تکلیف، هیچگاه نماز شب ایشان ترک نشده بود. ما که با آن بزرگوار مأنوس بودیم، می دیدیم که قبل از خواب مقید بودند که مقداری از آیات قرآن را با دقّت و تدبّر بخوانند. حالت خاص ایشان هنگام نیایش شبانه با خداوند، توصیف ناپذیر است»(2).

هم چنین در کتاب جلوه های معلمی استاد از قول دکتر علی لاریجانی نقل شده است که «ایشان اولاً در تمام شئونات زندگی، فرد بسیار منظم و منضبطی بودند. اوقات ایشان با برنامه، برای کارهای مشخصی تنظیم شده بود. ساعاتی برای عبادت و ساعاتی برای مطالعه تنظیم نموده بودند. معمولاً دو ساعت به طلوع فجر، ایشان مشغول عبادت بودند و این برنامه حتی درمسافرتها نیز تغییر نمی کرد.

هرچند اگر به خاطرکثرت کار در برخی ایام مجبور می شدند که دیروقت به بستر استراحت بروند ولی استراحت ایشان هم منظم بود و معمولاً ساعت حدود نه و نیم یا ده بعدازظهر برای استراحت مهیا می شدند، البته این توفیق الهی در عبادت با این نظم لایتغیّر جز در سایه عشق و انس با حضرت حق حاصل نمی شد»(3).

هم چنین فرزند ایشان معتقد است: «تقوا و تهجّد، ویژگی دیگران ایشان است. طبیعی است کسی که این همه آثار عمیق و پر محتوا از خود به جا گذاشته نمی تواند یک آدم بی بند و بار باشد و نوری از انوار معنویت در او نباشد، خصوصاً که این آثار جنبه

1- 1_ داستانها و حکایات نماز ص 109
2- 2_ جلوه های معلمی استاد ص 63
3- 3_ جلوه های معلمی استاد ص 103