سیمای متهجدین صفحه 123

مذهبی دارد و همه اش دعوت به خدا و احکام خدا و دفاع از قوانین اسلام است»(1).

حجت الاسلام طاهری خرم آبادی نیز درباره ایشان می گویند: «مرحوم استاد از خصوصیاتش این بود که یک مرد متعهد بود. یک روحانی متعبّد به تمام معنی،... ما که بیشتر با ایشان سر و کار داشتیم می یافتیم از آنهایی بود که نماز شبش ترک نمی شد. از آنهایی بود که تا مقداری از قرآن را در آخر شب تلاوت نکند به بستر نمی رفت و تقیّدی داشت. ضمن این که در زندگی اش خیلی منظم بود، این که می گویم در زندگیش یعنی بُعد عبادی مثلاً فرض کن آدمی که معمولاً ممکن است اهل نماز شب باشد ولی یک شب تا ساعت یک نصف شب، دو نصف شب نشسته، دیگر حال ندارد که آن دم صبح بلند شود و نماز بخواند، ولی ایشان این جور نبود. کراراً، در سالهای اخیر که به قم برای تدریس می آمد و در خانه های دوستان و علاقمندان بود و به نوبت هر هفته ای دو شب، سه شب در خانه یکی از دوستان قرار داشت، همه این مطلب را می یافتیم که اگر تا ساعت یک هم گاهی جلسات طول می کشید و صحبت می کرد باز آن آخر شب حتی در شبهای کوتاه فصل بهار باید بلند شود و نماز شبش را بخواند، راز و نیازش را بکند؛ کارهای عبادیش کاملاً منظم بود.»(2)

شهید قدوسی(ره)

دوستان و آشنایان شهید قدوسی(ره) درباره وی می گویند: «او حتی به مستحبات و مکروهات، بسیار اهمیت می داد. نماز شب را برای روحانی لازم می دانست. یک شب در مسجد گوهرشاد با نگرانی خاصی می فرمود: برایم بسیار ناگوار و غیرمنتظره بود که شنیدم، یکی از اساتید مدرسه (حقانی) مقید به نماز شب نیست. با ایشان صحبت کردم، معلوم شد سبکی معده را در شب رعایت نمی کند. بار دیگر می فرمود: ما وقتی در نهاوند بودیم، سالی یک بار به صورت خانوادگی منزل یکی از آشنایان دعوت می شدیم. من پس از تکرار چند نوبت، دیدم همان شبی که ما در آن مهمانی غذا می خوردیم، نماز صبح روز بعد، به آخر وقت کشیده می شود (و موفق به نماز شب نمی شویم)، متوجه شدم در اموال آن شخص اشکالی وجود دارد.»(3)

1- 1_ یادنامه اولین کنگره شهید مطهری(ره) ص 35
2- 2_ یادنامه اولین کنگره شهید مطهری (ره) ص 122
3- 3_ داستانها و حکایات نماز ص 87