سیمای متهجدین صفحه 65

یغتسل منه فی الیوم خمس اغتسالات فکما ینقی بدنه من الدّرن بتواتر الغسل، فکذا ینقی من الذّنوب مع مداومته الصلوه فلایبقی من ذنوبه شی ء. ایّها الناس ما من عبد اِلّا و هو یضرب علیه بحزائم معقوده، فاِذا ذهب ثلثا اللّیل و بقی ثلثه أتاه ملک فقال له: قم فاذکر اللّه فقد دنا الصّبح.»؛ یعنی ای مردم! ملازم نماز باشید. ملازم نماز باشید، چرا که آن ستون دینتان است. دشواریهای نماز در شب را تحمّل کنید و بسیار به یاد خدا باشید تا گناهانتان را بپوشاند. همانا مثل این نمازهای پنجگانه همچون نهر آبی است که از مقابل خانه یکی از شما در جریان باشد و او روزی پنج بار، خود را در آن نهر آب بشوید و لذا همچنان که بدن او بر اثر شستشوهای پی در پی، پاکیزه و عاری از چرک می گردد، همچنین بر اثر مداومتش بر نماز از گناهان پاکیزه شده و از گناهانش چیزی نمی ماند. ای مردم! بنده ای نیست مگر این که با بندهایی محکم بسته می شود. پس دو ثلث از شب که گذشت و ثلث آخرش باقی ماند، فرشته ای به سراغ وی می آید و می گوید: برخیز و به یاد خدا باش که صبح نزدیک شد.

سپس فرمود: «فاِن هو تحرّک و ذکر اللّه انحلّت عنه عقده، و اِن هو قام فتوضَأ و دخل فی الصلوه انحلّت عنه العقد کلهنّ فیصبح حین یصبح قریر العین»؛ یعنی اگر او تکان خورد و ذکر خدا را گفت بندی از بندهای مشکلاتش باز می گردد و اگر برخاست و وضو ساخت و به نماز ایستاد تمام بندها از وی گشوده می گردد. تا این که داخل صبح می شود در حالی که همچون سفیدی چشم از مشکلات بیرون آمده و مسرور است.(1)

38 - روایت شده از امام صادق علیه السلام که «انّ الرّجل اِذا قام یصلّی أصبح طیّب النفس و اِذا نام حتّی یصبح أصبح ثقیلاً موصّماً»؛ یعنی وقتی شخص برخاسته، نماز شب بخواند صبح می کند در حالی که شاداب است و اگر بخوابد صبح می کند در حالی که بسیار کسل و بی حال است.(2)

39 - علی بن مهزیار از حماد بن عیسی از محمّد بن یوسف از پدرش نقل می کند که مردی از امام باقر علیه السلام سؤالی نمود و من نزد وی بودم. آن شخص به امام گفت: فدایت شوم من مال زیادی دارم ولی فرزندی ندارم، چه کنم؟ فرمود: «نعم استغفر ربّک سنه فی آخر اللّیل مائه مرّه، فاِن ضیّعت ذلک باللّیل فاقضه بالنّهار، فاِن اللّه تقول استغفروا ربّکم انّه کان غفّاراً، یرسل السماء علیکم مدراراً، و یمددکم بأموال و بنین»؛ یعنی بلی!