- مقدمه 1
- محبت 5
- انواع محبت 7
- محبت الهی 9
- رسیدن به محبت الهی 11
- علایم محبت الهی 13
- محبت و رضا 16
- حضرت ابراهیم علیه السلام خلیلِ الهی 19
- محبت الهی از دیدگاه امام سجاد« علیه السلام » 23
- مناجات شبانگاهی 26
- مویه سحری 29
- نافله شب از نظر قرآن 31
- سفارش به نماز شب در روایات 33
- اثرات نماز شب 34
- اثرات ترک نماز شب 37
- اشاره 39
- 1 - الف - سوره آل عمران آیه 17 40
- 1 - ب - سوره آل عمران آیه 113 42
- 2 - سوره الاسراء، آیه 79 43
- 3 - سوره الفرقان، آیه 64 45
- 4 - سوره السجده - آیه 16 46
- 5 - سوره الذاریات آیات 17 و 18 49
- 6 _ سوره الطور _ آیات 48 و 49 50
- 7 _ سوره المزمل آیات 1 تا 6 51
- 8_ سوره الدّهر آیه 26 : 54
- اشاره 56
- نماز شب و شب زنده داری 57
- آثار نماز شب در دنیا 62
- آثار نماز شب در قبر و برزخ 66
- آثار نماز شب در قیامت 66
- سحر، وقت استجابت دعا 68
- استغفار در سحرگاهان 71
- دعا کردن به چهل مومن 72
- پاداش نماز شب 72
- نماز شب، خلوت با معشوق 73
- نماز شب بی روح 74
- علت محرومیت از نماز شب و نتیجه آن 75
- وقت نماز شب و اقامه آن در اول شب 76
- قضای نماز شب: 77
- نزول ملائکه به آسمان دنیا 78
- استغفار در سحرگاهان 79
- نتایج ترک نماز شب 80
- رکعات نماز شفع و وتر و نافله شب 81
- سفارش به اقامه وتر 81
- دو رکعت نماز سبک قبل از نماز شب 81
- سوره هایی که در نماز شب خوانده می شود 82
- بلند خواندن نماز شب 83
- توصیف علی علیه السلام و شب زنده داری آن حضرت 83
- مقدمه 89
- حضرت خاتم الانبیاء؛ محمد مصطفی صلی الله علیه و آله وسلم 91
- حضرت امام علی علیه السلام 92
- حضرت امام حسین علیه السلام 95
- حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام 95
- حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام 100
- حضرت امام باقر و امام صادق علیهماالسلام 100
- حضرت امام رضا علیه السلام 101
- حضرت امام هادی و امام عسکری علیهماالسلام 102
- حضرت فاطمه علیهاالسلام و حضرت زینب علیهاالسلام 104
- حسین بن زیدبن علی علیه السلام 105
- ملامحمد اشرفی(ره) 105
- شهید ثالث(ره) 106
- والد مرحوم میرزامحمدتنکابنی(ره) 106
- مرحوم شفتی(ره) 107
- آقا سیداسدالله(ره) 107
- مرحوم کاشف الغطاء(ره) 108
- ملا عبدالله یزدی(ره) 109
- مرحوم میرزاعلی آقا شیرازی(ره) 109
- علامه مجلسی(ره) 110
- شیخ عباس قمی(ره) 110
- میرزا حسین نوری(ره) 110
- آیه اللّه سیّد محمدباقر درچه ای(ره) 111
- ملاهادی سبزواری (ره) 111
- مرحوم قاضی طباطبائی (ره) 111
- مرحوم علامه محمد حسین طباطبایی (ره) 112
- مرحوم ملا عباس تربتی (ره) 112
- ملا قربانعلی زنجانی (ره) 113
- مرحوم حاج سید هاشم موسوی حداد (ره) 115
- آیت الله العظمی حاج سید عبدالله شیرازی(ره) 117
- آخوند مجاهد بافقی(ره) 118
- آیت الله جلال الدین علامه حائری(ره) 118
- میرزا جواد ملکی تبریزی(ره) 119
- آیت الله العظمی مرعشی نجفی(ره) 119
- شیخ محمد حسین مطهری(ره) 120
- استاد مرتضی مطهری(ره) 121
- شهید قدوسی(ره) 123
- علامه حسن زاده آملی (دام ظله العالی) 124
- شهید مصطفی خمینی (ره) 126
- امام خمینی (قدس سره الشریف) 127
- مقدمه 130
- نماز شب 131
- توضیح 132
- دستورنماز شب 132
آن جناب نماز شب و ملازمت در اقامت نوافل را آموختند و شمع یقین را در راه دین از مشعل او افروختند، پیشانی نورانیش از کثرت سجود پینه کرده بود و محافظت آن بزرگوار بر ادای نوافل به حدّی بود که نقل شده در لیله الهریر در جنگ صفّین بین الصفین نطعی برایش گسترده بودند و بر آن نماز می کرد و تیر از چپ و راست او می گذشت و بر زمین می آمد و ابداً آن حضرت را در ساحت وجودش تزلزلی نبود و به نماز خود مشغول بود. وقتی تیری به پای مبارکش فرو رفته بود خواستند آن را بیرون آورند به طریقی که درد بر آن جناب اثر نکند. صبر کردند تا مشغول نماز شد. آنگاه بیرون آوردند. چه، آن وقت توجّه کلّی آن جناب به جانب حق تعالی بود و ابداً به غیر او التفاتی نداشت. به صحّت پیوسته که آن جناب در هر شب هزار رکعت نماز می گزارد و گاهگاهی از خوف و خشیّت الهی آن حضرت را غشی طاری می شد. حضرت علی بن الحسین علیهماالسلام با آن کثرت عبادت و نماز که او را «ذوالثّفنات» و «زین العابدین» می گویند فرموده: «و من یقدر علی عباده علی بن ابیطالب علیه السلام ؟»؛ یعنی که را توانایی است بر عبادت علی بن ابیطالب علیه السلام و چه کس قدرت دارد که مثل علی علیه السلام عبادت خدا کند؟»(1)
علی علیه السلام چنان شیدای وصل محبوب بود که می فرمود: «هبنی صبرت علی عذابک فیکف أصبر علی فراقک» و چنان مشتاق مجالست با او بود که شب هنگام پس از بازگشت از آن همه کار و تلاش روزانه و با آن خستگی و فرسودگی بدن، پس از مختصر استراحتی راهی مکان خلوتی می شد تا در آن گوشه خلوت آزادانه سخن بگوید و با تمام وجود بگرید. گریه هایش عاشقانه و از سر سوز بود و از شدّت بی کسی سر درون چاه می برد و با چاه زمزمه می کرد.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام در خطبه ای فرموده اند: «ای پیر سالخورده! ای که ناتوانی پیری دامنگیرش شده، چگونه خواهی بود زمانی که طوقهای آتش به استخوانهای گردنها چسبیده شود و غلّ و زنجیرها بچسبد تا گوشتهای بازوها را بخورد؟ پس ای گروه بندگان از خدا بترسید، از خدا بترسید، در حالی که در تندرستی پیش از بیماری و در فراخی و آسایش پیش از تنگی و سختی آسوده هستید، پس در آزاد کردن گردنهای خودتان بکوشید پیش از آن که آن گردنها در گرو برود. چشمهای خود را بیدار نگهدارید و شکمهایتان را لاغر سازید و قدمهایتان را به کار برید و اموالتان را ببخشید و اندامتان را فدای جانهایتان نمایید و در این کار بخل نورزید.»(2)
1- 1_ منتهی الآمال ج 1 صص 288 و 289
2- 2_ نهج البلاغه خطبه 182