(ازدواج از دیدگاه قرآن و سنت (جلد 2 صفحه 23

« وَالْمُحْصَناتُ مِنَ النِّسآءِ اِلاّ ما مَلَكَتْ اَيْمانُكُمْ كِتابَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَ اُحِلَّ لَكُمْ ما وَرآءَ ذلِكُمْ اَنْ تَبْتَغُوا بِاَمْوالِكُمْ ...: و زنان شوهردار (برشما حرام است) مگر آنها را كه مالك شده‌ايد ، اين‌ها احكامي است كه خداوند بر شما مقرّر داشته و زنـان

ازدواج (45)

ديگر غير از اين‌ها براي شما حلال است كه با اموال خود آنها را اختياركنيد ...» .(1)

خــداونــد در ايــن آيـه مي‌فرمايد كه «ازدواج و آميزش جنسي با زنان شــوهــردار نيز حــرام است» .

مقصود از «مُحْصَنات» جمع «مُحْصَنَة» از ماده «حَصَن» به معني قلعه است و به همين مناسبت به زنان شوهردار و همچنين زنان عفيف و پاكدامن كه از آميزش جنسي با ديگران خود را حفظ مي‌كنند و يا در تحت حمايت و سرپرستي مردان قرار دارند گفته مي‌شود .

اين حكم اختصاص به زنان مسلمان ندارد بلكه زنان شوهردار از هر مذهب و ملّتي همين حكم را دارند يعني ازدواج با آنها ممنوع است تنها استثنايي كه اين

(46) ازدواج

حكم خورده است در مورد زنان غيرمسلماني است كه به اسارت مسلمانان در جنگ‌ها درمي‌آيند و مسلمانان مالك آنها مي‌شوند ، اسلام اسارت آنها را به منزله طلاق از شوهران سابق تلقي كرده و اجازه مي‌دهد بعد از تمام شدن عده آنها (يك بار قاعده شدن و يا اگر باردار باشند وضع حمل نمودن است) با آنان ازدواج كننــد .

ولي‌اين استثنا به‌اصطلاح «استثناي‌منقطع» است يعني‌چنين زنان شوهرداري كه دراسارت مسلمانان قرارمي‌گيرند رابطه آنها به مجرّد اسارت با شوهرانشان قطع مي‌شود، درست همانند زن غيرمسلمان‌كه با اسلام‌آوردن رابطه او با شوهر سابقش (در صورت ادامه كفر) قطع مي‌شود و در رديف زنان بدون شوهر قرار خواهند گرفت .