(ازدواج از دیدگاه قرآن و سنت (جلد 2 صفحه 37

اين‌ها همه احكامي است كه همه از علم الهي سرچشمه گرفته و آميخته با

ازدواج (75)

حكمت است و حقـوق همـه افـراد در آن منظـور شـده اسـت و توجـه بـه ايـن حقيقت كه همه از سـوي خـدا اسـت بزرگ‌ترين ضمانت اجرايي براي اين احكام محســوب مي‌شـــود .

ازدواج با زنان مطلقه

« وَ اِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ اَنْ يَنْكِحْنَ اَزْواجَهُنَّ اِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ‌يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَ الْيَوْمِ الاْخِرِذلِكُمْ اَزْكي لَكُمْ وَ اَطْهَرُ وَ اللّهُ يَعْلَمُ وَ اَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ : و هنگامي كه زنان را طلاق داديد و عدّه خود را به پايان رسانيدند ، مانع آن‌ها نشويد كه با همسران ( سابق ) خويش ازدواج كنند ، اگر در ميان آنان به طرز پسنديده‌اي تراضي برقرارگردد، اين دستوري است كه تنها افرادي از شما كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند، از آن پند مي‌گيرند ( و به آن عمل مي‌كنند )، اين (دستور) براي رشد

(76) ازدواج

(خانواده‌هاي) شما مؤثّرتر و براي شستن آلودگي‌ها مفيدتراست و خدا مي‌داند و شما نمي‌دانيـد» . (1)

در زمان جاهليت زنان در زنجير اسارت مردان بودند و بي‌آنكه به اراده و تمايل آنان توجه شود مجبور بودند زندگي خود را طبق تمايلات مردان خودكامه‌تنظيم‌كنند.

از جمله در مورد انتخاب همسر ، به خواسته و ميل زن هيچ‌گونه اهميتي داده نمي‌شد ، حتي اگر زن با اجازه ولي ازدواج مي‌كرد ، پس از همسرش جدا مي‌شد ، باز پيوستن ثانوي او به همسر اول بستگي به اراده مردان فاميل داشت و بسيار مي‌شد با اينكه زن و شوهر بعد از جدايي علاقه به بازگشت داشتند مردان خويشاوند روي پندارها و موهوماتي مانع مي‌شدند ، قرآن صريحا اين روش را محكوم كرده مي‌گويد : «هنگامي كه زنان را طلاق داديد ، عدّه خود را به پايان رسـانيـدنـد ، مـانـع آنهـا نشـويـد كـه بـا همسـران (سـابـق) خـويش ازدواج كننـد اگـر در ميـان آنهـا رضـايـت به طــرز پسنــديــده‌اي حــاصــل شــود» .