بر بال سحر: سحرخیزی و شب زنده داری در فرهنگ اسلامی صفحه 61

ص:63

مهدیا، سودمندترین نوبت و مجال را گاهِ سَحر یافتم؛ سَحر، مادر فرصت ها و گاهواره رحمت و آرامش است و چه عطشناک و مهربانانه، بیدارانش را به آغوش می کشد. چه گوارا است که جوانی از خواب شیرین شبانه خویش بکاهد، هنگام سَحر برخیزد، طهارت بگیرد، به نماز بایستد، سر بر خاک نهد و هم گام با تو، اللّه، اللّه بگوید و بر مرکب راهوار شب، سوار شود و روزش را بیفروزد.

محو ولایی و دلت مخزن اسرار دوست

اشک و نماز شب و حال تو مرا آرزوست(1)

با صبا همراه بفرست از رخت گلدسته ای

بو که بویی بشنویم از خاک بستان شما

الهی، روزم را چو شبم روحانی گردان و شبم را چون روز نورانی.(2)

فصل چهارم: آثار سحرخیزی در نشانه های وضعیِ گفتار و کردار

اشاره

فصل چهارم: آثار سحرخیزی در نشانه های وضعیِ گفتار و کردار

اثرها ونشانه های وضعیِ گفتار و کردار آدمی، به یک باره ظاهر نمی شود، بلکه آهسته آهسته جای خود را به یکدیگر می دهند؛ چه گفتارها و رفتارهای پسندیده و یا ناپسند. سخنان، کردارها و رفتارهای شایسته و ناشایست در روح و روان آدمی اثر ضد و عکس هم دارند و گویا هرکدام با سپاه خویش بر آنند که دیگری را شکست دهند و دست آوردهای او را نابود سازند. یکی می کوشد دل و جان انسان را فرود آرد، سنگین و دست و