بر بال سحر: سحرخیزی و شب زنده داری در فرهنگ اسلامی صفحه 62

ص:64

پا بسته، دژم، با فهم و نگاهی در هم ریخته و کژ، و با دیدگان کم سو و بی فروغ بدون چراغ و بَلد راه، او را زبون و پست ساخته از حقایق انسانی و فراسویی، گمراه و گریزپا بپرواند و آن دیگری چنان است که زنگار پَلَشتی را از قلب او پاک کرده، درونگاه او را جلا دهد؛ وجودش را بر فراز برده از دنیای سه بُعدی بیرونش کرده، پرواز دهد و بر سفره افاضه و اشراق و خَلْسه و جَذْبه و لذّت های بهجت انگیز میهمان کند و از تهذیب و یقین، اثری آسمانی اش بخشد؛ روشنایی ظاهر و باطن را به او هدیه کند و وجودش را سعه داده، ادراکاتش را گسترش دهد و دیده اش را بینا و گوشش را شنوا سازد؛ به گونه ای که از این رُبایش و کشش و روح مستعدش بتواند در باطن این عالم، سَرَک بکشد و دیدنی ها را ببیند و از آن ها با خبر شود و به سبب آمادگی و استعدادش واردات قلبی اش افزایش یابد و دریافت های نوی نیز داشته باشد و حقایقی را کشف بنماید. و هر چند دیگران بدانند یا ندانند او خود را موظف خواهد دانست که کر و لال و دهان دوخته بگذراند و هماره از نامحرم، هر که باشد حذر کند و چونان لحظه های نخستِ این راه، بلکه بیش از آن به هوش باشد که دل به هیچ نسپارد.

در خلوت شب های تارت می توانی

آری بکف، سرچشمه آب بقا را(1)

نور نمازشب

نور نمازشب

پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله می فرماید: نماز شب، نور است.(2)