- دیباچه 1
- واژه شناسی نماز 5
- نماز پیش از اسلام 6
- نماز در اندیشه دیگران 10
- اشاره 13
- 2. پشتوانه محکم 16
- 3. تقرب به پروردگار 19
- 4. کبرزدایی 22
- 5. آرامش روح و روان 25
- 6. آمرزش گناهان 30
- 7. دوری از گناه 32
- 1. وضو، زمینه سازی برای یک سفر روحانی 36
- اشاره 40
- 2. اذان، موسیقی آسمانی 40
- الف) اللّه اکبر 42
- ب) اشهد ان لا اله الا اللّه 43
- ج) اشهد ان محمدا رسول اللّه 44
- ح) الله اکبر و لا اله الا الله 45
- ه) حی علی الصلوه 45
- و) حی علی الفلاح 45
- ز) حی علی خیرالعمل 45
- د) اشهد ان علیا ولی الله 45
- اشاره 46
- 3. نیت؛ روح عمل 46
- الف) دل نبستن به دنیا 48
- 4. تکبیره الاحرام 50
- ب) یقین، مایه اخلاص 50
- 5. سوره حمد؛ قرآن مجمل 51
- اشاره 51
- الف) بسم الله الرحمن الرحیم 53
- ب) الرحمن الرحیم 57
- ج) الحمدلله رب العالمین 59
- د) الرحمن الرحیم 66
- ه_) مالک یوم الدین 67
- و) إِیّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیّاکَ نَسْتَعینُ 69
- ح) اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیمَ 74
- ط) صِراطَ الَّذینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ 78
- ی) غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ 80
- ک) وَ لاَ الضّالِّینَ 81
- 6. رکوع 83
- اشاره 86
- الف) حقیقت سجده و سجده کننده حقیقی 87
- ب) اسرار سجده 88
- د) سِر سجده طولانی 89
- ج) سجده دوم؛ تعمیق، نه تکرار 89
- 8 . قنوت 90
- اشاره 91
- 9. تسبیحات اربعه 91
- الف) سبحان الله 92
- ب) وَ الحمدللّه 92
- ج) لا اله الا الله 92
- اشاره 93
- د) و الله اکبر 93
- 10. تشهد 93
- ب) صلوات 95
- الف) سِر تقدم عبودیت بر رسالت 95
- اشاره 96
- 11. سلام؛ امان نامه 96
- الف) السَّلامُ عَلَیَکَ اَیُّهَا النَّبِیُّ وَ رَحْمَهَ اللّه وَ بَرَکاُتهُ 97
- ج) السَّلامُ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَهُ اللّه ِ وَ بَرَکاتُهُ 98
- ب) السَّلامُ عَلَیْنا وَ عَلی عِبادِاللّه ِ الصّالِحین 98
- اشاره 99
- پیشنهادهای برنامه ای 101
- کتاب شناسی 106
ص:16
1- [1] . وسائل الشیعه، ج 3، ص 23.
1. نماز، راهی به سوی دوست
نماز، پیوند روح و باطن سالک به امر ولایت کبری است. نماز، سیر و سفری ملکوتی است که به مقام قرب الهی می انجامد. نماز، تسخیر قله های معرفت و تبلور معانی طریقت است. نماز، سوار شدن بر مرکب روح و زدودن پلشتی های هوا و هوس از تن است. نماز، نغمه راستین روح آدمی است. نماز، سکوی پرواز و اوج عالم اعلی و ملکوت است. نماز، عمودالدین(1) و نور چشم است.(2) نماز، تحصیل معانی و مفاهیم عالی عرفانی را برای نمازگزار آسان می کند و صفابخش درون و آرام بخش روان عارفان است.
نماز، خلعت خلیفه الهی را برازنده آدمی می کند؛ زیرا «هیچ وسیله ای مستحکم تر و دایمی تر از نماز برای ارتباط میان انسان با خدا نیست».(3)
نماز، سبب نزول رحمت الهی، رسیدن به بهشت موعود، تحصیل فوز عظیم و عامل تقرب به لقای الهی است. نماز، تجلی صفات و اسمای الهی در وجود عبد است. مایه فروتنی و نشاط روح است. خضوع می آورد و خشوع می طلبد. نماز باعث ایجاد روح اتحاد در پیکره جامعه اسلامی است و مسجد، مرکز تبلیغ وحدت. نماز، افضل عبادت ها(4) و دوست داشتنی ترین