آداب طبی و اخلاق پزشکی در اسلام صفحه 158

گفتیم که مستحب است بیمار اجازه بدهد برادرانش نزد او بیایند؛ زیرا هرکس دعای مستجابی دارد.

دعای فقرا به بیمار

امام صادق علیه السلام می فرماید:

دعای فقرا را برای بیمارانتان کوچک نشمارید؛ زیرا دعای آنان در حق شما مستجاب می شود ولی در حق خودشان مستجاب نمی شود. (1)

در جای دیگر امام صادق علیه السلام فرمود:

مستحب است بیمار با دست خودش چیزی به فقیر بدهد و به او بگوید برایش دعا کند. (2)

پرسیدن از حال بیمار و آنچه میل دارد

برخی نقل کرده اند پیامبر صلی الله علیه و آله همیشه از مشکلات بیماران و چگونگی بیماری او و درباره آنچه میل دارد، می پرسید. (3)

این پرسش ها بیانگر توجه و عنایت به بیمار و مسائل او و موجب شادی و آرامش و آسودگی او می شود.

امیدوارکردن بیمار به سلامتی

بیمار نیازمند نوعی اعتماد به نفس در وجود خویش است تا بر بیماری غلبه کند و در برابر عوارض آن - که هیچ راهی برای دورکردن آن از خود ندارد - شکست نخورد. شاید این مطلب تفسیر این روایتی باشد که از پیامبر صلی الله علیه و آله نقل شده است:

هنگامی که بر بیمار وارد شدید، در مورد اجل به او توسعه دهید، این چیزی را رد نمی کند بلکه باعث آسودگی خاطر او می شود. (4)

1- (1) . بحارالأنوار، ج62، ص276، به نقل از السرائر، باب اطعمه و اشربه.
2- (2) . بحارالأنوار، ج81، ص209، به نقل از دعوات راوندی.
3- (3) . ابن القیم، الطب النبوی، ص92.
4- (4) . بحارالأنوار، ج81، ص225، به نقل از کنز، الکراجکی؛ سفینه البحار، ج2، ص285؛ مستدرک الوسائل، ج1، ص96؛ سنن ابن ماجه، ج1، ص462؛ ابن القیم، الطب النبوی، ص92، و در پاورقی به نقل از ترمذی؛ سنن ترمذی، ج4، ص412؛ مصابیح السنه، ج2، ص78؛ البحر الزخار، ج3، ص86 و87 .