آداب طبی و اخلاق پزشکی در اسلام صفحه 22

بعضی گفته اند: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله بیماران را نزد «حارث بن کلده» می فرستاد و از او درباره بیماری آنها می پرسید. (1)

کتاب المحاوره فی الطب که گفتمانی بین او و کسرا است، به وی نسبت داده شده است و شاید وی همان کسی است که «ابن ابی اصیبعه» و «ابن عبد ربه» و دیگران نام او را ذکر کرده اند. (2)

3. «نضر بن حارث بن کلده بن عبد مناف بن عبدالدار»:

گفته می شود وی به کشورهای مختلف سفر کرده و دانشمندانی را دیده است و می گویند او با علم طب آشنایی داشته است. (3)

4. «ابن ابی رمثه»:

در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله پزشک بوده و به کارهای دستی و حرفه جراحی اشتغال داشته است. (4)

5. «المشر دل بن قباب»:

وی اهل نجدان است. به دست پیامبر صلی الله علیه و آله مسلمان شد و پیامبر گفت وگویی با وی درباره اشتغال به این حرفه دارد. (5)

6. «ضمادبن ثعلبه»:

این شخص در دوران جاهلیت دوست پیامبر صلی الله علیه و آله بوده (آن چنان که گفته شده) و طبابت می کرده است. در پی دانش بوده و گازها و بادهای داخلی بدن را درمان می کرده است. (6)

1- (1) . طبقات ابن سعد، ج5، ص372؛ التراتیب الاداریه، ج1، ص456 و457، به نقل از طبقات ابن سعد و ابن طرخان.
2- (2) . عیون الأنباء، ص162؛ العقد الفرید، ج6، ص373؛ بلوغ الارب، ج3، ص328؛ التراتیب الاداریه، ج2، ص359.
3- (3) . در عیون الأنباء، ص167، به نظر می رسد این شخص همان ابن الحارث بن کلده ثقفی است درحالی که این گونه نیست؛ زیرا این فرد از قریش و از فرزندان عبدالدار است و پیامبر صلی الله علیه و آله در روز بدر فرمان قتلش را صادر کرد. ر.ک: مصعب، نسب قریش، ص255؛ الاشتقاق، ص160؛ سیره ابن هشام، ج1، ص320 و ج2 و....
4- (4) . التراتیب الاداریه، ج1، ص462 و464؛ طبقات الاطباء والحکماء (ترجمه فارسی)، ص128 و پاورقی هایش؛ مسند احمد، ج4، ص163، التهذیب الترهیب، ج12، ص97؛ تاریخ الحکماء، ص436؛ عیون الأنباء، ص170؛ لسان العرب، ج6، ص232؛ تاریخ التمدن الإسلامی، ج2، ص24؛ المفصل، ج8، ص386 به نقل از برخی از کتاب های قبل و از ابن جلجل، ص57؛ ابن صاعد، ص47.
5- (5) . الإصابه، ج2، ص 156؛ لسان المیزان، ج4، ص478.
6- (6) . التراتیب الاداریه، ج1، ص462؛ الإصابه، ج2، ص202؛ الاستیعاب، ج2، ص209؛ المفصل فی تاریخ العرب قبل الإسلام، ج8، ص386 به نقل از دو مصدر قبل و از النهایه الارب، ج18، ص7 و ج17، ص350.