آداب طبی و اخلاق پزشکی در اسلام صفحه 93

کسی که درد را نمی شناسد، درمان و معالجه او مضر و دارای مفسده است. (1)

در سوگندنامه منسوب به بقراط آمده است:

سوگند یاد می کنم که در حرفه ام پاکی و طهارت خود را حفظ نمایم و به جراحی کسی که سنگ مثانه دارد، نپردازم و این کار را به کسی که متخصص در این کار است، واگذار نمایم. (2)

1و 2. مهارت و امانت

پزشک ماهر کسی است که بتواند وظیفه خود را به بهترین شکل انجام دهد دراین صورت بیمار هم می تواند از تخصص و آگاهی او بیشتر استفاده کند. این پزشک توان بیشتری برای جلب اعتماد بیماران خواهد داشت؛ به گونه ای که بیمار به طور کامل تسلیم او باشد تا روند درمان بیمار آسان تر شود. بدین ترتیب بیمار به سفارش ها و توصیه های پزشک پایبندی نشان می دهد و به آنها عمل می کند. بر پزشک لازم است تا برای به دست آوردن چنین اعتمادی از جانب بیمار سعی و تلاش خود را به کار گیرد.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

هر صاحب حرفه ای برای رونق کار و دستیابی به درآمد به سه خصلت نیازمند است: 1. در کارش ماهر باشد؛ 2. امانت دار باشد؛ 3. با مراجعین به نرمی و مهربانی رفتار کند. (3)

پیامبر صلی الله علیه و آله از میان دو پزشکی که برای درمان زخم گروهی از مجروحین دعوت شده بودند، پزشک حاذق تر را برگزید. (4)

آری! این همان چیزی است که با فطرت و عقل سلیم و خیرخواهی برای مسلمانان سازگار است و چه کسی برای این خیرخواهی و سجایای اخلاقی سزاوارتر از پیامبر صلی الله علیه و آله است.

گفته شده است که کلمه «طب» به معنای مهارت و تخصص در هر چیز است؛

1- (1) . بحارالأنوار، ج78، ص160؛ میزان الحکمه، ج3، ص367، به نقل از بحارالأنوار.
2- (2) . عیون الأنباء، ص45.
3- (3) . تحف العقول، ص238؛ بحارالأنوار، ج78، ص236.
4- (4) . موطأ مالک، چاپ شده به همراه تنزیرالحوالک، ج3، ص121؛ زادالمعاد، ج3، ص107؛ الطب النبوی، ابن القیم، ص105.