خانواده و تحول در تربیت صفحه 19

1- 21. بحارالأنوار، ج 4، ص 378.

خواهان تشویق و قدردانی از فعالیت های مثبت فراگیران هستند، بلافاصله این برنامه ها را اجرا نکنند، بلکه آنان را مدتی در انتظار بگذارند تا به این ترتیب، روحیه بردباری را در آنان تقویت کنند. آن ها باید بیاموزند که خود تصمیم بگیرند، با تفکّر و تأمّل به حلّ مسائل بپردازند و خود به پاسخ پرسش ها دست یابند. آنان باید احساس مسؤولیت کرده و خواسته های خود را بدون رنج و زحمت به دست نیاورند. ما باید این زمینه را برایشان فراهم سازیم و با احترام به آن ها و دادن اختیار و مسؤولیّت، به طور مستقیم، ظرفیت هیجانی آنان را افزایش دهیم.

باید زمینه تربیت را در خانه و مدرسه به گونه ای فراهم کنیم که کودکان، نوجوانان و جوانان محرومیّت ها و مشکلات را به شکل طبیعی حس نموده و به تنهایی تجربه کنند. آن ها باید شنا کردن در دریای موّاج حوادث را بیاموزند و بتوانند خود را به ساحل نجات برسانند. شاید یکی از علل حوادث و رویدادهای تلخ و ناگوار طبیعی و اجتماعی، آب دیده شدن انسان ها و بالابردن ظرفیت هیجانی آنان باشد. «وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَی ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّبِرینَ»؛(1)

«و البته شما را به چیزهایی چون ترس و گرسنگی و کاهش اموال و نفوس و آفات کشت و کار، بیازماییم، پس بشارت باد صابران و استقامت کنندگان را».