- 1- تربیت واژه ای اسرار آمیز 1
- اشاره 1
- معلّمی 3
- تربیت کلامی 4
- حفظ شخصیت 5
- تربیت جوان 7
- برخوردها در مدرسه 9
- مهم ترین شاخص رشد و موفقیت 12
- راهبردهای عملی در تربیت نوجوانان و جوانان 18
- اشاره 26
- برابریِ انسانیِ والدین و فرزندان 33
- شناخت منشأ رفتار کودکان و نوجوانان 35
- مکانیزم رفتارهای نا به هنجار 36
- کشف علت بدرفتاری 37
- بی رغبتی و تظاهر به بی لیاقتی 42
- اهمیت مسأله 43
- برنامه ریزی و اختصاص وقت برای فرزندان 45
- نکته های کاربردی برای از بین بردن بدرفتاری 47
- عوامل مهم در تربیت کودکان 51
- موقعیت خانوادگی 53
- ارزش های خانوادگی 53
- نقش جنسیّت در پرورش کودکان 54
- عامل مهم در تربیت فرزندان 55
- موقعیت سنی کودکان 55
- اشاره 57
- نوع اوّل: والدین آسان گیر 58
- نوع دوم: والدین سختگیر (مستبد) 62
- نوع سوم: والدین متعادل 65
- خلاصه نوع رفتار والدین و عملکرد فرزندان 68
نادرست، جراحت های کودک را، هرچند سطحی باشد، عمیق تر می کند. باید با آرامش و خونسردی و بدون تظاهر به خشونت، برای اصلاح رفتار فرزندان برنامه ریزی کرده و به طور دقیق و حساب شده، رفتار مناسب و شایسته را به تدریج به او نشان داد و با کاهش انتقاد و تذکر مداوم، زمینه را برای بروز توانایی های او و تقویت نقاط مثبت رفتارش فراهم ساخت. این امر باید به آرامی و با بردباری و به تدریج انجام گیرد و می توان از نفوذ همسالان کودک نیز برای این کار یاری جسته و با تجدید نظر در رفتار و ایفای نقش مثبت و سازنده، این مشکل را برطرف نمود.
برنامه ریزی و اختصاص وقت برای فرزندان
پدر و مادر باید اوقات زندگی خود را به گونه ای تنظیم کنند که بخشی از وقت خود را به رسیدگی و توجه به رفتار کودکان و رفع نیازهای آنان اختصاص دهند. از آن جا که در امر تعلیم و تربیت، داشتن سعه صدر و شکیبایی امری ضروری است، والدین باید با بردباری به نیازهای کودکانشان پاسخ گفته و برای ایجاد رابطه سالم و صمیمانه با آنان بکوشند. برای حفظ این اصول باید بخشی از اوقات خود را به فرزندان اختصاص داده و خود را به آن ها نزدیک سازند. در حقیقت، صرف کردن اوقاتی از زندگی، با رعایت برنامه ای حساب شده و منظم، نقش مهم و سرنوشت سازی در ایجاد ارتباط مثبت و مؤثر و اصلاح رفتار کودک و نوجوان دارد.