اجتماع بوده و لطمه ای به این ارکان وارد نسازد. تحقق این شرط منوط به رعایت اصل عفت و حجاب توسط بانوان و حفط حریم شرعی و اخلاقی می باشد. با رعایت این اصل، بانوان می توانند در عرصه های مختلف اجتماعی که با شئونات جسمی و روحی آنان سازگاری داشته باشد حضور داشته و دارای آثار برجسته ای گردند. چنانکه چنین صحنه هایی از صدر اسلام تاکنون واقع شده و زنان نامدار سکاندار عرصه های تأثیر گذار اجتماعی بوده اند.
فیلسوف شهید استاد مطهری(رحمه الله)در این زمینه می نویسد:
آن چه اسلام می گوید، نه آن چیزی است که مخالفان اسلام، اسلام را به آن متهم می کنند؛ یعنی محبوسیت زن در خانه، و نه نظامی است که دنیای جدید آن را پذیرفته است و عواقب شوم آن را می بیند. یعنی اختلاط زن و مرد در مجامع. اسلام می گوید: نه حبس و نه اختلاط، بلکه حریم نسبت جاری مسلمین از زمان رسول خدا(صلّی الله علیه و آله )همین بوده است. که زنان از شرکت در مجالس و مجامع منع نمی شدند ولی همواره اصل حریم رعایت شده است. (1)
رسول اکرم(صلّی الله علیه و آله )هرگز همسرش را محصور نمی کرد، آنان را با خود به سفرمی برد و برای خارج شدن آنان از منزل با آنان مخالفت نمی کرد. اشکال کار اینجاست که امروز اجتماعی شدن زن را با
1- مسئله حجاب، ص 41.