آیین همسرداری و آداب زندگی در اسلام صفحه 127

(1)سپس فرمود: خداوند فضیلت مردها را بر زن ها در دنیا آشکار نموده است؛ مگر نمی بینی زن ها حیض می شوند و به علت این آلودگی از عبادت (نماز و روزه و...) ممنوع می گردند؟ در حالی که مردها چنین آلودگی پیدا نمی کنند و از عبادت خدا ممنوع نمی شوند؟ مرد یهودی گفت: راست گفتی ای محمد صلی الله علیه و آله .»

عبادت زن مشروط به رضایت شوهر

(2)1- علامه مجلسی، از کتاب امالی صدوق، از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل نموده که فرمود: «هر زنی که با زبان خود همسر خویش را بیازارد خداوند هیچ عبادت و عمل نیکی را از او نمی پذیرد تا وقتی که شوهر خود را راضی کند. او اگر روزها را روزه بگیرد و شب ها را به عبادت طی کند و در راه خدا بنده هایی را آزاد و اموال انبوهی را انفاق کند، نخستین کسی خواهد بود که وارد دوزخ می شود. مرد نیز اگر در حق همسر خود ظالم و ستمگر باشد و حقوق او را ادا ننماید همین گونه خواهد بود.»

(3)و فرمود: «آگاه باشید هر مردی که براخلاق بد همسر خود صبر کند و برای

1- (1)قال النبی صلی الله علیه و آله : کفضل السماء علی الأرض او کفضل الماء علی الأرض فبالماء تحیی الأرض و بالرجال تحیی النساء لولا الرجال ما خلق النساء لقول اللّه عزّوجلّ «الرجال قوّامون علی النساء بما فضّل اللّه بعضهم علی بعض» قال الیهودیّ: لأیّ شی ءٍ کان هکذا قال النبیّ صلی الله علیه و آله خلق اللّه عزّوجلّ آدم من طین و من فضله و بقیّته خلقت حوّاء و اوّل من اطاع النساء آدم فأنزله اللّه من الجنّه و قدبیّن فضل الرجال علی النساء فی الدنیا، الاتری الی النساء کیف یحضن و لا یمکنهنّ العباده من القداره و الرجال لایصیبهم شی ءٌ من الطمث قال الیهودی: صدقت یا محمّد. (بحارج 103/240 العلل ص 512 الأمالی ص 192) عباده المرأه و أجرها مشروطه برضا زوجها
2- (2)1- البحار عن الأمالی فی مناهی النبی صلی الله علیه و آله و قال: ایّما امرأهٍ آذت زوجها بلسانها لم یقبل اللّه منها صرفا و لاعدلاً و لاحسنهً من عملها حتّی ترضیه و ان صامت نهارها و قامت لیلها و اعتقت الرقاب و حملت علی جیاد الخیل فی سبیل اللّه و کانت اوّل من یردالنار و کذلک الرجل اذا کان لها ظالما.
3- (3)و قال صلی الله علیه و آله : ألا و من صبر علی خلق امرأهٍ سیّئه الخلق و احتسب فی ذلک الاجر اعطاه اللّه ثواب الشاکرین فی الآخره، الاو ایّما امرأهٍ لم ترفق بزوجها و حملته علی ما لایقدر علیه ومالا یطیق لم تقبل منها حسنه و تلقی اللّه [و] علیها غضبان.(البحار ج 103/244 الأمالی ص 429)