رهنما117 (خانه انس) صفحه 43

ثُمَّ إِنَّ اللهَ جَعَلَ الْمُصَاهَرَهَ نَسَباً لَاحِقاً وَ أَمْراً مُفْتَرَضاً وَ شَجَّ بِهَا الْأَرْحَامَ وَ أَلْزَمَهَا الْأَنَامَ.

به درستی که خداوند دامادی را نسبت لاحق [فامیلی که به انسان ملحق می شود] و امری واجب قرار داد و به واسطه آن ارحام را به هم پیوند داد و آن را بر خلایق لازم نمود.(1)

در خانواده بیش از همه پدرها و مادرها در مقابل این فرزند جدیدشان مسئول هستند. آن ها نباید بگذارند رفتار میان عروس و داماد سرد شود؛ یعنی حواسشان باشد، اگر مشکلی میان عروس و داماد هست، آن ها مشکلات را حل کنند، نه اینکه خودشان مشکل جدید به وجود بیاورند! بیایید به زندگی مان نگاه کنیم و تصور کنیم که فرمول رفتار با داماد و عروس را اجرا کرده ایم؛ چه تغییری در زندگی می بینیم؟ چقدر این رفتار ما برای دیگران درس می شود؟ چقدر اوقاتمان را به جای پرداختن به مسائل حاشیه ای و دعواهای بی دلیل، به عبادت خداوند و بودن در کنار هم می گذرانیم؟ قطعاً حمایت کردن به موقع از عروس و داماد و تذکر دادن به موقع به آن ها باعث شیرین تر شدن ارتباطات می شود:

پنجره

پدر و مادرها باید سعی کنند محبت زن و شوهرها را [این