- دریچه 1
- درآمد 2
- اشاره 4
- فصل اول گلداری 4
- پنجره 5
- رفتار مرد با همسرش 5
- پنجره 7
- پنجره 8
- پنجره 10
- پنجره 11
- فصل دوم نگهبانی 12
- اشاره 12
- رفتار زن با همسرش 13
- پنجره 13
- پنجره 15
- پنجره 15
- فصل سوم تا مادری و پدری 17
- اشاره 17
- پنجره 18
- رفتار والدین قبل از به دنیا آمدن فرزندان 18
- فصل چهارمنشانه شناسی 21
- اشاره 21
- پنجره 22
- رفتار والدین بعد از به دنیا آمدن فرزندان 22
- پنجره 23
- پنجره 25
- اشاره 27
- فصل پنجم محبت های تقویمی 27
- پنجره 28
- رفتار فرزندان با پدر و مادر 28
- پنجره 29
- پنجره 31
- پنجره 33
- اشاره 34
- فصل ششم خواهران و برادران غریب 34
- پنجره 35
- رفتار فرزندان با یکدیگر 35
- پنجره 37
- پنجره 38
- پنجره 39
- اشاره 40
- فصل هفتم فرزند جدید 40
- رفتار با داماد و عروس 41
- پنجره 41
- پنجره 42
- پنجره 42
- پنجره 43
- اشاره 45
- فصل هشتم مگر مهم است؟ 45
- صله رحم و ارتباط با سایر فامیل 46
- پنجره 47
- پنجره 48
- پنجره 50
- پنجره 51
- خلاصه 52
- بیشتر بخوانیم 53
2- 2. مستدرک الوسائل، ج13، ص378.
زندگی هم همین است - با کم و زیادش! - باید مدارا کرد و تحمل. صبر کردن بر بداخلاقی های زن به خاطر خدا پاداش دارد.(1) اساساً انسان باید در همه حال، طرف حسابش کس دیگری باشد. در همه حال باید با فرد دیگری معامله کند؛ فردی نه از جنس انسآن ها، بلکه انسان باید طرف حسابش را خدا در نظر بگیرد. آن وقت است که از دیگران هیچ توقعی نخواهد داشت و با خیال راحت هرچه خدا فرمان داده است را انجام می دهد. این محبت کردن، این به نیکویی و به شایستگی رفتار کردن هم حدومرز و حدودی دارد. حدش دقیقاً تا جایی است که دین اجازه داده است؛ یعنی محبت کردن و به نیکی با زن رفتار کردن، تا جایی خوب است که مخالفت با خدا صورت نگیرد. یک نمونه از مخالفت این است که مرد به بهانه روشنفکری، محبت، آزادگذاشتن زن و... به زنش اجازه دهد تا بدون پوشش مناسب در جامعه ظاهر شود،(2) بلکه مرد وظیفه دارد در جهت معنوی به همسرش کمک کند.
1- . رسول خدا می فرمایند: هر مردی که بر بداخلاقی همسرش به خاطر خدا صبر کند، برای هر بار صبرش، پاداشی همانند پاداش صبر ایوب در برابر بلاهایش به او داده می شود (وسائل الشیعه، ج20، ص16).
2- . رسول خدا می فرمایند: مردی که از همسرش اطاعت کند، خدا او را با صورت به آتش می اندازد. سئوال شد: این پیروی چیست؟ پیامبر فرمود: به همسرش اجازه دهد بدون پوشش مناسب به حمام های عمومی، عروسی ها و سوگواری ها برود و لباس نازک بپوشد (اصول کافی، ج5، ص517).