نقش خانواده در پیشگیری از انحرافات صفحه 148

حرام خواری

اشاره

یکی از عوامل مهم در پیدایش گناهان و ناهنجاری های اجتماعی در جامعه، لقمۀ حرام است که با از بین بردن نورانیت دل، انسان را در روی آوردن به بزه کاری، گستاخ می سازد. استفاده ازمال حرام و اجتناب نکردن از آن، از صفات رذیله ای است که از نتایج حب دنیا و حرص بر آن است و از مهم ترین عوامل هلاکت انسان و بزرگ ترین موانع رسیدن به سعادت بشری است؛ زیرا همان گونه که غذای سمی، جسم انسان را مسموم می کند، غذای حرام، روح انسان را آلوده می نماید. به همین دلیل خداوند درقرآن از یهودیان تیره دل و کار شکنی که سدی در مقابل راه دین بوده اند، به عنوان ( اَکالُونَ السُحت)(1): «بسیار حرام خور» یاد کرده است.(2)

در تعالیم اسلام، آیات و روایات بسیاری درباره توجه مردم به مال حلال و پرهیز از حرام خواری وجود دارد. این دستورها مردم را به رعایت حقوق مالی یکدیگر و عدم دست درازی به اموال دیگران خود سفارش نموده:

{وَلاَ تَأْکُلُواْ أَمْوَلَکُمْ بَیْنَکُم بِالْبَاطِلِ وَتَدْلُواْ بِهَآ إِلَی الْحُکَّامِ لِتَأْکُلُواْ فَرِیقًا مِّنْ أَمْوَا لِ النَّاسِ بِالاْثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ}(3)

1- بقره / 24.
2- محسن قرائتی، گناه شناسی، انتشارات پیام آزادی، صص 103-104
3- بقره/188.