نقش خانواده در پیشگیری از انحرافات صفحه 32

4. انضباط متعادل

والدین نباید برای جلوگیری از دروغ گویی فرزندان، مقررات سختی را در خانه وضع کنند؛ زیرا در این صورت، فرزندان به دلیل ترس و فرار از مجازات مقررات مزبور، به دروغ های بیشتری رو می آورند و برای فاش نشدن یا توجیه دروغشان، بیشتر دروغ می گویند. در این مواقع نباید فضای خانه به یک دادگاه و محل محاکمه تبدیل شود؛ بلکه باید به فرزندان فرصت داد تا بدون هیچ گونه واهمه ای به اشتباهات خود اعتراف کنند. والدین باید هنگام مواجهه با این رفتارها خونسردی و آرامش خود را حفظ کنند تا راه بهتری برای مبارزه با دروغ گویی فرزندان به دست آورند.

5. علت یابی دروغ

پدر و مادر همواره این را به یاد داشته باشند که شناخت و از بین بردن عامل ارتکاب به دروغ گویی فرزند، بسیار اساسی تر و جدی تر از خود دروغی است که او گفته؛ پس باید تلاش کرد تا ریشه های اولیه دروغ گویی (ترس، نیاز، خودنمایی و...) شناسایی و سپس حل گردد.

6. پرهیز از نسبت دروغ گویی

از بیان صریح دروغ گویی فرزندان تا حد ممکن باید پرهیز نمود. هرگاه فرزند به والدین خود دروغ های آشکار بگوید، نباید به او گفت: تو دروغ گو هستی. البته والدین نباید طوری رفتار کنند که فرزندان فکر کنند دروغ گویی شان معلوم نشده است. اگر فرزندان در حضور والدین به دیگران دروغ بگویند، باید در خلوت و تنهایی و به دور از مشاهدۀ دیگران، آن