اسلام: خشونت یا صلابت صفحه 44

صفحه 44

خود تجاوز کند، با آن برخورد خواهد شد. حد آن تا آنجاست که اصل اسلام و حکومت اسلامی و باورهای ضروری مردم مورد هجوم قرار نگیرد. بنابراین، نمی توان به نام آزادی بیان، توطئه کرد و چیزهایی گفت که آزادی دیگران را به خطر بیندازد.

د) جزیه

د) جزیه

یکی دیگر از احکام اسلام که مورد نقد منتقدان است، مسئله جزیه است که برخی آن را حکمی خشونت بار و سنگین در مورد اهل کتاب تلقی کرده اند. اگر به فلسفه این حکم به خوبی توجه شود و هدف از آن برای ما معلوم گردد، درخواهیم یافت که خشونت بار نیست، بلکه حکمی کاملاً عادلانه و به مصلحت اهل کتاب است. ازاین رو، قرآن در این باره می فرماید:

حَتّی یُعْطُوا الْجِزْیَهَ عَنْ یَدٍ وَهُمْ صاغِرُونَ. (توبه: 29)

با آنان پیکار کنید، تا زمانی که جزیه را به دست خود با خضوع و تسلیم بپردازند.

جزیه تنها نوعی کمک مالی است که اهل کتاب در برابر مسئولیتی که مسلمانان در تأمین امنیت جانی و مالی آنها به عهده می گیرند، پرداخت می کنند. بنابراین، آنها که جزیه را نوعی «حق تسخیر» برشمرده اند، به روح و فلسفه آن توجه نداشته اند. آنان توجه نکرده اند که وقتی اهل کتاب به صورت اهل ذمّه درآیند، حکومت اسلامی موظف است ایشان را از هرگونه تعرّض و آسیبی در امان بدارد.

با توجه به اینکه آنان در برابر پرداخت جزیه، افزون بر استفاده از مصونیت و امنیت، هیچ گونه تعهدی از نظر شرکت در میدان جنگ و دیگر امور دفاعی و امنیتی بر عهده ندارند، روشن می شود که مسئولیت آنها در برابر حکومت اسلامی بسیار کمتر از مسلمانان است. همچنین آنان در متن رخدادها و خطرها نیز قرار ندارند.(1) بنابراین، در مقابل این همه خدمات که حکومت اسلامی به اهل ذمّه ارائه می دهد، چگونه می توان جزیه را حکم


1- 1 . همان، ج7، صص355_357؛ نک: سید محمود طالقانی، جهاد و شهادت، تهران، فقیه، بی تا، صص28 و 29.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه