تربیت فرزند صفحه 45

این کار را نکنی، چنین و چنان می کنیم. بنده خدا از سر زور و ترس می رود کار را انجام می دهد. یک موقع تشویق می کنیم و او را به طمع وا می داریم. می گوییم: اگر این کار را بکنی، جایزه می دهیم. تشویق و تطمیع می کنیم. این موقع از روی طمع پاداش می رود کار را انجام می دهد. انجام دادن کار در اولی از روی ترس است و در دومی از روی طمع. گاهی هم کار از روی محبت انجام می دهد. تربیت اگر از محبت باشد، بسیار ماندگارتر است.سومی از دومی هم بهتر است. در دومی با تشویق و طمع است. تشویق است که او را حرکت می دهد. اما در سومی محبت او را به حرکت وا می دارد. اگر پدر و مادر رشته محبت و عشق خود را در گردن فرزند خود انداختند و فرزند پدر و مادر را دوست داشت، وقتی بگویند این کار را بکن، می گوید: چشم. اینجا نه تهدید است و نه تطمیع. چون پیوند محبت برقرار است، اطاعت می کند.بعضی بچه ها آن قدر به پدر و مادر محبت می کنند که پدر و مادر می گویند: ما را کشتی، چه می خواهی؟ هرچه می خواهی به تو می دهیم. رشته محبت بسیار قوی است. کارآیی شمشیر محبت به مراتب از شمشیرهای دیگر بیشتر است. ماندگار و عمیق است. سریع آدم را به مقصد می رساند.

درمان خودخواهی

منیت و خودخواهی و تکبر و غرور، ریشه تمام رذائل و بدی ها و پستی ها است. بزرگترین بت همین است.

مادر بت ها بت نفس شماست

زان که آن بت مار و این بت اژدهاست