گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 130

تمام لذات دنیا

امام علی (علیه السلام) به عمار یاسر فرمود: ای عمار! برای دنیا غم مخور که تمام لذات دنیا شش چیزاست.

مطعوم و مشروب و ملبوس و منکوح و مشموم و مرکب؛

اما شریف ترین طعام ها عسل است که فرآورده زنبور است و بهترین مشمومات(عطر) مُشک است که از خون آهو است و نفیس ترین مرکب ها اسب است که مردان بی شماری را بر پشت خود به هلاکت می رساند و بهترین مشروبات آب است که تمام حیوانات از آن می آشامند و نیکوترین ملبوسات ابریشم است که آن بافته کرمی است و منکوحات زنانند و آن ها وسیله دفع شهوت هستند پس دنیا چه زیبایی دارد و چگونه می شود به آن دل بستگی و تفاخر نمود سپس حضرت فرمود: مصیبت های دنیا بسیار است و مشاربش، تیره و هیچ دوستی را با دوستی خود شریک و برخوردار نکند.(1)

آداب مسافرت

روزی حضرت علی (علیه السلام) با یکی از کفار اهل ذمه در راه همراه شده بود آن کافر ذمی از حضرت پرسید به کجا می روی؟ حضرت فرمود: به کوفه می روم مقداری از راه که سپری کردند بر سر دو راهی رسیدند اما امام علی (علیه السلام) راه کوفه را رها کرد و به د نبال آن کافر رفته و راهی را که او می رفت ادامه داد. شخص کافر پرسید: مگر به کوفه نمی رفتی؟ حضرت فرمود: چرا. گفت: راه کوفه از آن طرف بود.