گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 131

حضرت فرمود: می دانم. او گفت: اگر می دانی که راه کوفه از آن طرف است پس چرا همراه من می آیی؟ حضرت فرمود: پیامبر(صلی الله علیه و آله)ما دستور داده که حق دوستی؛ و همراهی را بجای آوریم و هم سفر خود را تا مقداری از راه همراه خود را بدرقه کنیم. آن کافر گفت: آیا واقعاً پیامبر بر شما چنین دستوری داده است؟ حضرت فرمود: آری. کافر گفت: پس به جهت همین اخلاق نیکو و بزرگوارانه است که این همه مردم پیرو او شده اند. کافر این را گفت: و با حضرت به کوفه آ مد و چون دریافت که او حضرت علی(علیه السلام) است مسلمان شد.(1)

زبان کودکان

زنی کودک شش ماهه خود را بر روی پشت بام گذاشت کودک خود را بر زمین می کشید تا اینکه بر روی ناودان نشست مادرش نتوانست او را بگیرد نردبانی آورند چون ناودان از لب بام بلندتر بود نتوانست او را بگیرد بستگان بچه می گریستند عمر نیز وقتی ماجرا را دید متحیر شد و گفت چاره ساز کار، علی بن ابی طالب(علیه السلام) است. حضرت نزد بچه آمد با او حرف زد اما بچه نفهمید علی (علیه السلام) فرمود: بچه ای هم سن او را بیاورید وقتی بچه را آوردند دو کودک به یکدیگر نگاه کردند و با زبان کودکانه باهم حرف می زند تا این کودک از ناودان به سمت پشت بام برگشت و همه خوشحال شدند.(2)