گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 134
- دیباچه: 1
- خواری و پستی خویش 3
- ترس و تهیدستی 4
- دانش میراث ارزشمند 4
- خوش رویی و دوست یابی 5
- داروی معنوی 5
- فرار نعمت 6
- جوانمردی و دست خدا 7
- نتیجه ترس و کم رویی 8
- کفاره گناهان بزرگ 9
- رفتارشناسی (پنهان ولی آشکار) 10
- انجام دهنده کارهای خیر و شر 11
- اعتدال در بخشش و حسابرسی 11
- هشت چیز را به خاطر بسپار 12
- راه شناخت عاقل و احمق 13
- ارزش مرد 14
- راه تسخیر دل ها 14
- هیچ ثروت و ارثی! 15
- تعریف سخاوت 15
- هشدار که مژده است! 16
- ثروت پایان ناپذیر 16
- روش پاسخ دادن به ستایش ها و نیکی ها 17
- بخشش اندک و شرم 18
- درخواست از نااهل 18
- حفظ روح امیدواری 19
- روش تعلیم و تربیت 20
- گمشده مؤمن 21
- ارزش انسان به تخصص او 21
- دانشمند کامل کیست؟ 23
- شجاعت گفتن «نمی دانم» 23
- درمان روح و روان 24
- دانش زبانی و دانش عملی 25
- نگو ولی عمل کن 25
- سه شرط خدمت به مردم 26
- مناجاتی زیبا در ستایش دیگران 26
- دانشمند و جهل کُشنده 27
- تنبلی و غصه 29
- درمان فقر 30
- دوست، دوست نیست مگر 30
- غم ها و پیری زودرس 31
- اقسام مردم 31
- رفتارشناسی 33
- بازمی گردد ولی گویا نبوده 34
- آینده نگری 34
- پرهیز از مواضع اتّهام 35
- رازداری 36
- مشورت و افکار گوناگون 37
- راه درمان ترس 38
- ابزار ریاست 38
- روش نابود کردن بدی ها 39
- طمع ورزی و بردگی 40
- نتیجه کوتاهی و دوراندیشی 40
- انباردار دیگران 41
- جایگاه سخن و سکوت 41
- عبرت آموزی از اتلاف اموال 42
- راه به کار گرفتن قلب 42
- اهمیت تلقین 43
- خودپسندی آفت عقل 45
- راه آرامش 45
- دگرگونی روزگار و شناخت انسان ها 46
- نرم خویی و هواداران 46
- هفت اثر ارزش اخلاقی 47
- حسادت و بیماری 47
- پاداش انفاق 48
- هدیه سخاوت! 49
- تصدیق خوش بینی ها 50
- خداشناسی در حوادث روزگار 50
- تندخویی و جنون 51
- گفتار حکیمان درمان یا درد؟ 51
- روش صحیح پاسخ دادن 52
- اعتدال در دوستی ها و دشمنی ها 53
- اندک ولی پیوسته 53
- آدم داغدار و مال غارت شده 54
- دوستی با احمق هرگز! 54
- روانشناسی عبادات 55
- بی نیازی از عذرخواهی 55
- روانشناسی مؤمن 56
- تیرانداز بدون کمان 57
- آبرو و یخ جامد 57
- پرهیز از بدگمانی 58
- قلمرو ستایش 58
- هماهنگی علم و عمل 59
- با یک کلمه 59
- جوینده یابنده است 60
- هر چه دانی مگو 60
- سخن مسلحانه 61
- تقسیم شبانه روز 61
- روزگار دو روز است 62
- پرهیز از کارهای گوناگون 62
- هماهنگی قلب و چشم 63
- راه تحمّل مصیبت ها 64
- آنچه برای خود نمی پسندی 65
- جهل و دشمنی 66
- شمشیر عقل و پرده بردباری 66
- نقش خواب دیدن ها در برنامه ریزی 67
- دوستی دوطرفه 68
- غیبت نشانه ناتوانی 69
- خشم و جدایی 69
- آنچه برای خود می پسندی 70
- فرصت و غصه 70
- اندک ولی استوار 71
- نیرنگ نفس 71
- جرعه ای خشم 72
- ارزش خود شناختن 73
- محیط رشد انسان 74
- پس انداز نیکی ها 76
- اشاره 76
- قدردانی نعمت ها 77
- راز فرمانروایی 77
- مسابقه با زمان 77
- دام دوستی 78
- بی گناه دلیر 78
- شهرت جهانی 78
- نگاه دامن گیر 79
- شکم دشمن پنهان 79
- نگاه غصه آور 79
- ریشه ترس 80
- سحرخیز باش تا کام روا شوی 80
- راز کرامت و بزرگی 80
- کار دشمن 81
- دوستی مفید 81
- عاشقِ نام دوست 81
- فراموش کاری احسان 83
- بنده ی احسان 83
- پاسخ نیکی 84
- چاهی برای خود 84
- کینه و اندوه 85
- شناخت نفس و اندازه آن 85
- پیشگیری بهتر از درمان 86
- سکوت گویا 86
- اثر تلقین 86
- اسارت داوطلبانه 87
- خجالت از خود 87
- زبان دست 87
- معجون مشکلات 88
- مرگ شادی بخش 88
- تازه وارد سرگردان 89
- زندگی بر مدار مدارا 89
- بلای ناامیدی 90
- نیت روزی رسان 90
- داروی روح 90
- نابودی غصه 91
- گندم از گندم بروید، جو ز جو 92
- نزدیک ولی به دنبال دور 92
- ندانستن مفید 93
- زیبا بگوی و زیبا بشنوی 93
- انقباض و انبساط روح 94
- سخنان هر مجلس 94
- نتیجه تلاش 95
- مهم تر 95
- راز رزق و روزی روان 95
- شکر عالم 96
- نمایش بی نیازی 96
- جنگ با دشمن واقعی 96
- اسیر و امیر کلمات 97
- زمان و مردانگی مردان 97
- خوردنی های فانی و رفتنی های ماندگار 98
- آن قدر در می زنم! 98
- گمان ضد غم 99
- گِله های حیات بخش 99
- بزرگ نمایی نیکی ها 99
- دوستان خوشبخت و خانواده بدبخت 100
- نیش های نزدیک 100
- دوستی پولکی 101
- شوق دیدار 101
- واگذاری و یادآوری دوست داشتنی 101
- پذیرش عذر و گشاده رویی 102
- عافیت های مجهول 102
- آتش عقل و هیزم ادب 103
- عقل و عمل 103
- دو نیمه ی عاقل 104
- طبیب عاقل، مریض جاهل 104
- دانستنی های ناچیز و دشمنی 105
- گذشته، حال، آینده 106
- زبان عمل 107
- عادت، طبع دوم 107
- سلطان عادت 107
- فرار از عیب های خویش 108
- سرزنش واگیردار 108
- نگاه کُشنده 109
- خشمِ رسوایی 109
- اندوهِ ضعیف کننده 110
- ابتدای و انتهای خشم 110
- بی تابی ناتوان 110
- خوشحالی زودگذر 111
- شیطان بیکاری 111
- عبادت ذهنی 112
- دروغ فقر ساز 112
- فکر گناه ساز 113
- لجاجتِ نتیجه بخش 113
- عاقبت اندیشی 113
- ناامیدی قاتل 114
- زخم سخن 114
- سخن زلال 114
- متکبر ناچیز 115
- مُهر عقل 115
- معرفی خود 116
- دروغ گوی مرده 116
- کاغذ آرامش بخش 116
- تشکر زبانی 117
- عادت زبان 117
- قاتل ناخواسته 118
- درد سرزنش 118
- زیادی سرزنش 118
- نصیحت اشتباه 119
- میل به هم نوع 119
- جداییِ سود رسان 119
- سرکشی در مقابل سرکشی 120
- سخن چین 120
- دردی پنهان 121
- مثلث محبت 121
- دل شاهد محبت 122
- هدیه دوستی 122
- ناامیدیِ امیدبخش 123
- همت های بلند 123
- خوراک مقوی و اندک 124
- آتش پنهان 126
- تنها برنده مسابقه 127
- مبدأ تاریخ هجری 127
- پنج انگشت 128
- نمازخانه در خانه 129
- آداب مسافرت 130
- زبان کودکان 131
- تغافل 132
- بهترین همراه 134
- روزی حلال 134
- مهمانی به سه شرط 135
با توجه به این امور چگونه انتظار اجابت دعا دارید. پس خودتان را اصلاح و تقواپیشه کنید تا دعاهای شما مستجاب شود.(1)
روزی حلال
امام علی (علیه السلام) وارد مسجد شد و به مردی فرمود: استر من را برایم نگه دار؛ اما او دهنه استر را در آورد و آن را بُرد. علی (علیه السلام)بعد از تمام کردن نماز از مسجد بیرون آمد و دو درهم در دست گرفته بود تا به آن مرد پاداش دهد، اما دید استر به حال خود رهاست. آن دو درهم را به یکی از غلامان خود داد که دهنه ای بخرد. غلام به بازار رفت و دهنه مسروقه را در آنجا دید و به دو درهم خرید و نزد حضرت برگشت. علی (علیه السلام) فرمود: إن العبد لیحرم نفسه الرزق الحلال بترک الصبر و لا یزاد علی ما قدر له؛ آدمی به سبب بی صبری، خودش را از روزی حلال محروم می کند و بیشتر از روزی مقدّر هم نصیبش نمی شود.(2)
بهترین همراه
سوید به غفله می گوید: از حضرت علی (علیه السلام) شنیدم که فرمود: هنگامی که آخرین روز زندگی انسان می رسد مال و فرزند و عمل شخص در برابر او مجسم می شود و با زبان حال به ثروت خود می گوید:
1- . أعلام الدین، ص 219؛ بِحارالانوار، ج 90، ص 376.
2- . شرح ابن ابی الحدید، ج 3، ص 160.