گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 18

3- ح 62.

ترک دوستان و تنهایی

قَالَ (علیه السلام): فَقْدُ الْأَحِبَّهِ غُرْبَهٌ؛

از دست دادن دوستان غربت است.(1)

نیکوست همواره به دنبال دوستان خوب و شایسته و بیشتر بود تا یاور خوبی بر دین و دنیا باشند.

درخواست از نااهل

قَالَ (علیه السلام): فَوْتُ الْحَاجَهِ أَهْوَنُ مِنْ طَلَبِهَا إِلَی غَیْرِ أَهْلِهَا؛

از دست دادن حاجت بهتر از درخواست کردن از نااهل است.(2)

شایسته است انسان خواسته های خویش را از اهل آن و از جوانمردان و نیک مردان بخواهد و از هر کس درخواست نکند تا شأن و عزت و سربلندی اش حفظ شود.

بخشش اندک و شرم

قَالَ (علیه السلام): لَا تَسْتَحِ مِنْ إِعْطَاءِ الْقَلِیلِ فَإِنَّ الْحِرْمَانَ أَقَلُّ مِنْهُ؛

از بخشش اندک شرم مدار که محروم کردن، از آن کمتر است.(3)

1- . ح 65.
2- . ح 66.
3- . ح 67.