گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 24

فقیه کامل کسی است که مردم را از رحمت الهی مأیوس و از مهربانی او نومید نکند و از عذاب ناگهانی خدا ایمن نسازد.(1)

زندگی بین خوف ورجا {تر س و امید} می چرخد. نه آن چنان خوش بین که دچار غفلت و سرمستی شویم و نه آن چنان ناامید که دچار سردی و بی روحی شویم. در زندگانی هم تشویق وهم تنبیه نقش و جایگاه خودشان رادارند و نباید از حدومرز یکدیگر عبور کنند. هرچند امید به دریای لطف و مهربانی بی پایان خداوند زیباتر است. چنان چه در این حدیث گهربار دو بار به مسئله امید اشاره شده است.

درمان روح و روان

قَالَ (علیه السلام): إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ کَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ [الْحِکْمَهِ] الْحِکَمِ؛

همانا این دل ها همانند بدن ها افسرده می شوند، پس برای شادابی دل ها، سخنان زیبای حکمت آمیز را بجویید.(2)

همان گونه که تن خسته می شود جان و روح آدمی نیز خسته و افسرده می شود و از بهترین درمان های رفع خستگی روحی و روانی، خواندن و شنیدن حکمت های زیبا و دل نشین در قالب شعر و نثر و روایت است تا هم بر دانش انسان بیفزاید و هم شادی آفرین و روح افزا باشد. به همین دلیل است که بیشتر