گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 48

حسادت بیماری روحی است که به جسم و روح آسیب می رساند. افسرده و خودخور می شود که چرا فلانی دارد من ندارم. حتی گاهی شدت حسادت این قدر زیاد است که منجر به مرگ و دق مرگ شدن شخص می شود؛ و ازآنجایی که رابطه بین روح و جسم بسیار نزدیک است شخص دچار بیماری های جسمی نیز می شود.

پاداش انفاق

قَالَ (علیه السلام): مَنْ یُعْطِ بِالْیَدِ الْقَصِیرَهِ یُعْطَ بِالْیَدِ الطَّوِیلَهِ؛

آن کس که با دست کوتاه ببخشد، از دستی بلند پاداش گیرد.(1)

می گویم: (سید رضی ) معنی سخن این است که آنچه انسان از اموال خود در راه خیر و نیکی انفاق می کند، هرچند کم باشد، خداوند پاداش او را بسیار می دهد و منظور از «دودست» در اینجا دو نعمت است، که امام (علیه السلام) بین نعمت پروردگار و نعمت از ناحیه انسان را با کوتاهی و بلندی فرق گذاشته است که نعمت و بخشش از ناحیه بنده را کوتاه و از ناحیه خداوند را بلند قرار داده است، بدان جهت که نعمت خدا همیشگی و چند برابر نعمت مخلوق است، چراکه نعمت خداوند اصل و اساس تمام نعمت ها است، بنابراین تمام نعمت ها به نعمت های خدا بازمی گردد و از آن سرچشمه می گیرد.(2)