گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 7

نتیجه ی بی مِهری بستگان

قَالَ (علیه السلام): مَنْ ضَیَّعَهُ الْأَقْرَبُ أُتِیحَ(1) لَهُ الْأَبْعَدُ؛

کسی که نزدیکانش او را رها سازند آن ها که دورند برای (حمایت از او و یاری اش) آماده می شوند.(2)

انسان به وسیله حمایت و پشتیبانی خویشاوندان تقویت و دلگرم می شود ولی اگر خویشاوندان انسان را رها کنند و بی مِهری کنند. بیگانگان به او روی خوش نشان می دهند و او را دلگرمی می دهند؛ مانند طائفه قریش که از نزدیکان پیامبر (صلی الله علیه و آله) بودند اما نه تنها دوستی و حمایت نکردند بلکه ابراز دشمنی کردند و اما خداوند قبائلی از دور دست به حمایت از پیامبر (صلی الله علیه و آله)برانگیخت که از جان ودل از او پشتیبانی کردند.

نمونه دیگر آن فرار مغزها از کشوراست هنگامی که از مغزه های لایق و آماده و استعدادهای سرشار جوانان استفاده نکنیم آن ها از میان ما می روند و بیگانگان از آن ها استقبال می کنند.(3)

جوانمردی و دست خدا

قَالَ (علیه السلام): أَقِیلُوا(4) ذَوِی الْمُرُوءَاتِ عَثَرَاتِهِمْ فَمَا یَعْثُرُ مِنْهُمْ عَاثِرٌ إِلَّا وَ [یَدُهُ بِیَدِ اللَّهِ] یَدُ اللَّهِ بِیَدِهِ یَرْفَعُهُ؛

1- . مهیاکردن، ساختن.
2- . ح 14.
3- . پیام امام امیرالمؤمنین (علیه السلام)، ج 12، ص 107.
4- . اقیلوا: چشم پوشی. عثرات: لغزش و خطا.