گزیده ای از تربیت و اخلاق در نهج البلاغه و غررالحکم به ضمیمه داستان هایی از امام علی علیه السلام صفحه 71

نیکوکار باش، آن گونه که دوست داری به تونیکی کنند و آنچه را که برای دیگران زشت می داری برای خود نیز زشت بشمار و چیزی را برای مردم رضایت بده که برای خود می پسندی.(1)

شایسته است انسانی که خواهان موفقیت و سعادت است این معیار و میزان را در زندگی خود به کار ببندد.

اندک ولی استوار

قَالَ (علیه السلام): أَلَا وَ إِنَّ الشَّجَرَهَ الْبَرِّیَّهَإ أَصْلَبُ عُوداً وَ الرَّوَاتِعَ الْخَضِرَهَإ أَرَقُّ جُلُوداً وَ النَّابِتَاتِ الْعِذْیَهَإ أَقْوَی وَقُوداً وَ أَبْطَأُ خُمُودا؛

آگاه باشید! درختان بیابانی، چوبشان سخت تر و درختان کناره جویبار پوستشان نازک تر است. درختان بیابانی که با باران سیراب می شوند آتش چوبشان شعله ورتر و پردوام تر است.(2)

آنانکه با سختی و در مشکلات بزرگ شده اند. به مراتب موفق تر و مقاوم تر از دیگر افراد هستند

نیرنگ نفس

قَالَ (علیه السلام): خَادِعْ نَفْسَکَ فِی الْعِبَادَهِ وَ ارْفُقْ بِهَا وَ لَا تَقْهَرْهَا وَ خُذْ عَفْوَهَا وَ نَشَاطَهَا إِلَّا مَا کَانَ مَکْتُوباً عَلَیْکَ مِنَ الْفَرِیضَهِ فَإِنَّهُ لَا بُدَّ مِنْ قَضَائِهَا وَ تَعَاهُدِهَا عِنْدَ مَحَلِّهَا؛