سستی و تنبلی آفت پیشرفت صفحه 16

هنگامی که شما از کاری اجتناب می کنید، همیشه درباره چیزی خود را فریب می دهید. این خودفریبی جز هجوم افکار منفی نتیجه ای ندارد و در آخر نیز به تنبلی می انجامد. همچنین ذهن انسان هنگامی دچار افکار منفی می شود که فرد فعالیتی نداشته باشد. به بیانی دیگر، انجام فعالیت هایی چون ورزش، مطالعه و مسافرت عامل بسیار مهمی در تولید افکار مثبت است. برای مثال، اگر قرار است چند نامه به دوستان خود بنویسید، در این حالت ممکن است به خود بگویید: «آه، این همه نامه را باید بنویسیم؛ اصلاً حوصله اش را ندارم؛ بهتر است این کار را به وقتی دیگر موکول نمایم؛ کار خسته کننده ای است و ....» تمام این جملات، پیام هایی منفی است که شخص به خود القا می کند. شخص برای مبارزه با منفی نگری در امور زندگی باید این فکرها را یادداشت کند تا بتواند طرز فکر و احساسات خود را تغییر دهد. پس از نوشتن فکرهای منفی، می تواند با فکرهای مثبت، اندیشه های خود را اصلاح کند. مثلاً به جای اینکه بگوید: «باید این همه نامه را بنویسیم» می تواند بگوید: «مجبور نیستم همه را امشب بنویسیم، اما اگر دست کم یکی از آن ها را بنویسم، احساس بهتری پیدا می کنم». شایان ذکر است که فرد باید به خود القا کند که «برای شروع، نیازی به روحیه خوب نیست؛ وقتی شروع کنم، احتمالاً حال و حوصله پیدا خواهم کرد.»

5- وقت مشخصی را تعیین کنید:

یکی دیگر از عوامل اصلی تنبلی، بی نظمی و بی برنامگی در انجام امور است. به طوری که هر کسی می خواهد کاری را که باید قبلاً در زمان مشخصی انجام می داد ولی آن را با کوتاهی کردن و سستی به عقب انداخته در کوتاه ترین زمان و به بهترین شکل انجام دهد که این مهم ممکن نیست؛ چرا که ما را از انجام کارهای جدید و روزانه مان عقب خواهد انداخت، مگر اینکه با برنامه ریزی دقیق و منسجم آن را جبران کنیم. مثلاً جمعه از ساعت 9- 8 را فقط به کاری اختصاص دهید که به تعویق انداخته اید. در این صورت خواهید دید که همین یک ساعت تلاش مشکل تعلّل ورزی و کوتاهی کردن شما را از بین خواهد برد.

6- در پذیرفتن کاری که از آن پرهیز دارید شجاع باشید: