سستی و تنبلی آفت پیشرفت صفحه 25

تمامی لذات مادی و معنوی(دنیوی و اخروی)، باید دست از تکبر و غرور برداشته و با خدای مهربان آشتی کنیم و با اراده ای استوار و ایمانی مستقّر در راه رسیدن به او گام برداریم.

بی ایمانی و یا کمبود ایمان موجب می شود آدمی نسبت به تکالیف دشوار واکنش مثبتی نشان ندهد و با برخوردی سرد آن را کنار نهد؛ ولی کسانی که به خدا و آخرت ایمان دارند، همواره می کوشند به دستورهای الهی عمل کنند، بی آنکه از کارها بگریزند.

پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) عوامل نافرمانی خدا را شش خصلت از جمله تنبلی می داند و می فرمایند:«إِنَّ أَوَّلَ مَا عُصِیَ اللَّهُ بِهِ سِتَّهٌ حُبُّ الدُّنْیَا وَ حُبُّ الرِّئَاسَهِ وَ حُبُّ الطَّعَامِ وَ حُبُّ النَّوْمِ وَ حُبُّ الرَّاحَهِ وَ حُبُّ النِّسَاءِ؛ دوست داشتن دنیا، ریاست، غذا، زن، خواب، آسایش و رفاه طلبی».(1) این حدیث به ما می آموزد که انسان تنبل با نشناختن قدر و منزلت خود و همچنین با عدم وظیفه شناسی، در مسیر نافرمانی خداوند گام برمی دارد و از کمال حقیقی دور می گردد.

تنبلی و ارتباط آن با پرخوری و پرخوابی

بی تردید یکی دیگر از عوامل مهم در ایجاد و تقویت تنبلی، پرخوری و پرخوابی است. افراط در تمام امور به ویژه در خوردن و خوابیدن، مشکلی است که جامعه امروز ما به خصوص قشر جوان با آن روبه روست. این امر، آدمی را از بارورشدن استعدادهای درونی اش بازمی دارد و او را به خمودگی، ناامیدی، بی هویتی و چندشخصیتی دچار می کند. پیامبر اسلام(صلی الله علیه و آله) در این باره فرمودند: «إِیَّاکُمْ وَ فُضُولَ المَطْعَمِ فَإِنَّهُ یَسُمُّ الْقَلْبَ بِالْقَسْوَهِ وَ یُبْطِئُ بِالْجَوَارِحِ عَنِ الطَّاعَهِ...؛ از خوردن بیش از حد بپرهیزید که آن دل را سخت می گرداند و اعضای بدن را در اطاعت خدا تنبل می سازد... ».(2)

پرخوری، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی به ما آسیب می رساند؛ بدین معنا که به جز بیماری های جسمی، دل را نیز سخت و حال عبادت و بندگی را از ما می گیرد. به گونه ای که در انجام امور دینی به ویژه