سستی و تنبلی آفت پیشرفت صفحه 30

مسئولیت دارند، نگهبان اند؛ بدین معنا که احدی نمی تواند ادّعا کند که هیچ حقی بر گردن من نیست و در کمال آسایش(بی خیالی) و راحت طلبی نیز زندگی کند، بی آنکه به تکالیف الهی و انسانی خود توجه داشته باشد. از این رو باید با تلاش و اراده و همّتی پولادین حقوق مادی و معنوی را شناخته و در راستای ادای آنها گام برداریم.

تنبلی، عامل بی تحرّکی(ورزش نکردن)

امروزه تحرّک داشتن و به عبارتی ورزش کردن منظّم باید یکی از برنامه های اصلی زندگی ما باشد؛ چرا که امروزه تمامی پزشکان و کارشناسان به تأثیر شگرف ورزش در جسم و روح اعتراف کرده اند و اینکه ورزش یکی از بهترین دارو ها برای بیماری های جسمانی و روحی است. به همین دلیل از عوامل اصلی تنبلی بی گمان بی تحرکی و ورزش نکردن است.

شما اگر به طور متوسط روزانه 30 دقیقه ورزش کنید، متوجه خواهید شد که بسیاری از بیماری های قبلی شما به شکل معجزه آسا از جسم و جان شما رخت بربسته و شما دارای روحیه ای بسیار شاداب و اراده ای قوی شده اید. در این حالت، شما به طور طبیعی از تنبلی و کسالت متنفر خواهید شد. بی تردید ریشه بسیاری از بیماری های جسمی و روحی نداشتن برنامه منظم ورزشی در زندگی است. اگر آدمی ورزش را در رأس برنامه های روزانه زندگی قرار دهد، آن گاه است که از زندگی خود لذت می برد. دین ما نیز به این امر بسیار سفارش کرده و در زمان خودمان نیز رهبر بزرگوارمان بر این امر به ویژه برای جوانان تأکید نموده که این خود نشان دهنده اهمیت و آثار سازنده آن است.(1)

بسیاری از جوانان عزیز ما به دلیل بی توجّهی به امر ورزش و مشغول شدن به سرگرمی های بیهوده و مخرّب به انواع بیماری های جسمی و روانی مبتلا شده و بعضاً مرتکب خلاف هایی می شوند که جبران آن بسیار