- مقدمه 1
- تنبلی، آفت زندگی انسان 3
- تنبلی چیست؟ 4
- 1. توجیه کردن کارهای خود 5
- نشانه های تنبلی 5
- 2. از دست دادن تحمّل 6
- شروع تنبلی 6
- 3. بی ارزش دانستن کارها 6
- علل تنبلی و اهمال کاری 7
- دلایل ادامه اهمال کاری و تنبلی 8
- روانشناسی تنبلی 9
- ابعاد تنبلی (فردی و اجتماعی) 10
- ویژگی های فرد تنبل 11
- اشاره 11
- 2. پایین بودن سطح تحمل(سرخوردگی) 12
- 1. احساس خودکم بینی 12
- 3. خشم و عصبانیت 13
- راه های جلوگیری از تنبلی 14
- تنبلی و ارتباط آن با هدف خلقت 21
- تنبلی و عدم شناخت خود 22
- نداشتن عزم و اراده، عاملِ تنبلی 23
- تنبلی و ارتباط آن با بی نظمی و عدم برنامه ریزی 23
- ضعف ایمان و تنبلی 24
- تنبلی و ارتباط آن با پرخوری و پرخوابی 25
- تنبلی و دنیاطلبی 26
- تنبلی، عامل فقر و بدیختی 27
- تنبلی، عامل شقاوت دنیا و آخرت 28
- تنبلی و ضایع کردن حقوق خود و دیگران 29
- تنبلی، عامل بی تحرّکی(ورزش نکردن) 30
- تنبلی و انتظارکشیدن 31
- تنبلی و ارتباط آن با ژنتیک (وراثت) 33
- تنبلی ایرانیان بالاتر از متوسط جهانی 34
- تنبلی اجتماعی 35
- تالاسمی خفیف در تنبلی مؤثر است 35
- تنبلی اجتماعی، محصول زندگی شهری 37
- ویژگی اقتصاد دولتی، تنبلی است 38
- تنبلی از دیدگاه قرآن و روایات اهل بیت علیهم السلام 39
- راز و رمز موفقیت انسان های فعّال و پرکار 41
- نکته های ناب درباره دوری از تنبلی و کسالت 42
* نشاط، مایه ارزشمندی عبادت است.
* اسلام، برای برطرف کردن خستگی و ایجاد نشاط، راه های مناسب و سالمی را به ما ارائه کرده است و ما را به سیر و سفر، ورزش، کارهای متنوع و مفید، دید و بازدید، گفتگوهای علمی و انتقال تجربه، رابطه با فرهیختگان و مهم تر از همه ارتباط با آفریدگار هستی و یاد او که تنها آرام بخش دل هاست، سفارش کرده است.(1)
* تحرک، جنب و جوش و پویایی است که به هدف های بلند واقعیت می بخشد و کام انسان را شیرین می کند.
* ملتی که به دنبال سربلندی است باید عمران و آبادانی را یکی از اهداف بزرگ خود قرار دهد و با تن دادن به سختی ها بهره خود را از نعمت های الهی به دست آورد.
* پیشوایان ما از بیکارگی و تنبلی و سربار دیگران بودن متنفر بودند و بیزاری خود را به صورت های مختلفی نشان می دادند.
در پایان از خداوند سبحان و حضرات معصومین علیهم السلام عاجزانه میخواهیم که همه ما را از تنبلی و اهمال کاری در همه امور زندگی به ویژه بندگی خالصانه، مدد نماید.
و الحمدلله رب العالمین
1- . گنجینه معارف، رحمتی شهررضا، ج2، ص208.