- دیباچه 1
- اشاره 4
- طَیّب 4
- اشاره 4
- حلال 6
- خَبیث 7
- طعام 8
- اشاره 16
- فوائد تغذیه و اخلاق 18
- اهمیت تغذیه و اخلاق 20
- رابطه اخلاق و طب 22
- اشاره 25
- 1. ترکیب انسان از روح و بدن 25
- 2. اصالت روح 26
- 3. تأثیرگذاری روح و بدن بر یکدیگر 27
- 4. اعتدال ( میانه روی) 31
- 5. تغییرپذیری اخلاق 39
- 6. تأثیر و تأثر (اثرگذاری و اثرپذیری) 47
- اشاره 58
- 1. فرزند و نسل 65
- 2. تأثیر غذای زن باردار در جنین 68
- 5. میوه «به»، شجاعت و اندوه 72
- 7. انگور و اندوه 74
- 8. گوشت و بداخلاقی 75
- 9. گوشت دُرّاج و خشم 76
- 11. گلابی جلا دهنده قلب 77
- 13. کدو و شادی 78
- 14. عسل جلا دهند قلب و شادی آور 79
- 15. سِدر، اندوه و وسوسه شیطان 80
- 16. عدس و رقت قلب 81
- 17.مویز و اندوه 82
- 19. تَلبینه و غم 84
- 20. تُرنج و دل نورانی 84
- 22. روغن زیتون و اخلاق نیکو 85
- 24. پُرخوری، قساوت قلب و خوابیدن فکر 86
- 26. غذای حرام و عدم درک حقایق 88
- 25. خوراک کم و اندیشه پاک 88
- 27. غذای پاک و دعای مستجاب 89
- 29. درد بی درمان 90
- اشاره 91
- تأثیر صفات اخلاقی بر بدن 91
- 4. عجله 94
مفاهیم و کلیات
اشاره
شایسته است قبل از ورد به بحث با مفاهیم و اصطلاحات آن آشنا شویم.
طَیّب
اشاره
طَیّب(1)راغب اصفهانی در «المفردات» می نویسد:
«اصل طیب چیزی است که برای حواس لذت آور است و نفس و جان آدمی از آن لذت می برد و ضد طیّب خبیث است».(2)
طُریحی چنین می گوید:
«به معنای چیزی است که لذت بخش باشد و شارع مقدس آن را حلال بشمارد».(3)
قطب راوندی می نویسد:
«طیب بر سه گونه است، 1. لذیذ و خوشمزه 2. جایز 3. پاکیزه، هر سه معنی در اصل یکی بوده و همه به معنی لذیذ بازگشت دارند».(4)
سید علی خان کبیر در شرح صحیفه سجادیه می نویسد:
1- . این واژه از دقیق ترین واژه های قرآن است؛ که در ترجمه و معادل آن نیاز به دقت و تأمل فراوان دارد. شاید معنای «خوش و گوارا» بهتر باشد.
2- . راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ القرآن.
3- . طُریحی، فَخرالدین، مَجمَع البَحرین و مَطلع النیرین.
4- . راوندی، سعید بن هبه الله، فقه القرآن.